1 juni 2010
Op woensdag 5 mei werden het balkon van kat Lente en de kattenren voltooid. Het was al met al een heleboel zwaar werk, maar absoluut de moeite waard. We hebben geïnvesteerd in degelijke materialen, o.a. geïmpregneerd hout, en hopen dat het daardoor een lang leven beschoren zal zijn. Het in de ren aanwezige kunststof tuinhuisje werd direct aangekleed, veelal met spulletjes die Chantal met Koninginnedag op de rommelmarkt voor weinig op de kop had weten te tikken. Sam, Iwan en Yippie werden in ‘vrijheid’ gesteld, hun gewenningsperiode zat er inmiddels op, dus de deur van hun verblijf mocht permanent open blijven. Bas en Joepie vertrokken in de megabench richting kattenren en werden daar ‘losgelaten’. Ome Cor werd door Els naar de kattenren gedragen. Verstijfd van angst hing hij in haar armen. Niet veel later bood kleine poes Sari zich vrijwillig aan als ‘sociaal werkertje’ om de nog niet gesocialiseerde katten gezelschap te houden. En zo kon het dus gebeuren dat Els nog diezelfde avond twee hele jonge bange katjes (Joepie en Bas) al heel voorzichtig met elkaar zag spelen. Er is geen grotere beloning denkbaar voor alle gedane arbeid en investeringen dan tevreden dieren die van verbeterde verandering van leefomstandigheden onmisbaar weten te genieten.

De ren was mede bedoeld om Ice gedurende zijn overmatige plasperiodes die hij overhield aan zijn verleden als dekkater, te huisvesten. Ice stond in het verleden echter als dominant bekend en daarom werd besloten om de andere tijdelijke renbewoners eerst aan hun leefomgeving te laten wennen. Maar op donderdag 6 mei heeft Ice een hersenbloeding gekregen. Er volgde spannende dagen, ook voor de behandelende dierenarts want Ice is nu eenmaal geen lieverdje bij medisch onderzoek. Er werd medicatie toegediend, kaarsjes gebrand en heel erg weinig/slecht geslapen maar Ice lijkt inmiddels wel weer een beetje de oude. We gaan stressvolle situaties voor hem nog liever even uit de weg, dus Ice loopt voorlopig ongelimiteerd vrij rond. We ruimen liever plas dan dat we de gezondheid van Ice in gevaar brengen.

Op zaterdagochtend valt het Els op dat Iwan wel heel erg lief en braaf op één plekje blijft liggen. Ze wil hem eens even op zijn pootjes zetten. Dat lukt slechts op 3 van de 4 pootjes. Eén achterpootje zet hij niet meer aan de grond. Sofie kwam de paarden enten op de manege en Els vraagt haar om even langs te rijden. Er zijn nog meer ‘kwakkeltjes’ dus Els besluit ze even allemaal te verzamelen in het achterste tuinhuis. Sam kijkt haar vanuit de bosjes argwanend aan en Els besluit er de tijd voor te nemen. Hij gaat haar wat teveel ‘op eigen benen staan’. Ze lokt hem met wat onweerstaanbaar voer, pakt hem op en besluit hem in de ren te zetten. Dan kan hij eerst zijn buikje rond eten en later wil uitgebreid met hem gaan kroelen. Ze verzamelt de ‘kwakkeltjes’, Zoutje, Miezer, Jezus, Ed Bever, Yippie en Karel. Daarna een bakje koffie mee en naar de ren om Sam wat op zijn gemak te stellen. Sam is gevlogen en heeft op mysterieuze wijze de ren verlaten. Els maakt zich zorgen maar ziet hem later ongeschonden weer vrij rondlopen. Ze hoeft het nu natuurlijk even niet in haar hoofd te halen op hem te willen pakken. De katten werden behandeld. Niets desastreus maar wel nodig. Het ontsnappen van Sam uit de ren verdient ook aandacht, want als onze superflinke Sam eruit kan, dan kunnen de kleine Joepie en Basje dat zeker.

Door al het ‘gekwakkel’ heeft Els de afgelopen maand ontzettend veel tijd aan de katten en aan het uitdelen van medicatie besteed. Ook heeft ze zich speciaal  toegelegd op ‘het vriendjes worden met Sam’. En dat is gelukt. Poes Jezus kreeg haar laatste antibioticapil vanwege een ontstoken tand en beet net bij de laatste pil eens even stevig in de vingers van Els. Niet grappig maar in de vorm van ‘de vergelding’ misschien in haar poezenogen wel volkomen terecht! Zoals we al schreven; we hebben een paar ‘kwakkeltjes’ en om die reden verblijft ook Barend ’s nachts in één van onze megabenches. Dan is er controle over zijn eet en drinkgedrag en hij heeft rustig de tijd om het te nuttigen. Maar voorlopig sterkt hij er nog niet erg van aan.

Op donderdag 20 mei werden wij hier verrast met een geweldige donatie van Herman en Daniëlle. Maar liefst 100 kilo kattenbrokjes en werkelijk de mooiste manden, een tunnel en een krabpaal voor onze katachtige bewoners. Charlotte was mee geweest om de inkopen te doen. Die weet wat onze katten eten, waar ze graag op/in liggen en waar ze graag meespelen. Els kreeg gewoon een kleur bij het zien van al die toffe spulletjes maar de katten hebben de gigantische cadeautjes meteen in dank aanvaard! Echt helemaal geweldig!!

De maand mei was dus stiekem een enerverende maand voor het Kattenwoud. Veel veranderingen voor de bewoners, een buitenkamer, een Lente-balkon en een heuse kattenren. Het achterste tuinhuis onderging ook nogal wat verandering en heeft nu meer weg van een gezellig ‘bruin cafeetje’ voor katten dan van een ziekenboeg. Onze vrienden van de stichting Melief ontfermen zich momenteel over 5 kittens die te vondeling ‘zijn gelegd’. Ze werden gevonden in een kartonnen doos, hun oogjes waren nog niet eens open. De beide heren van Melief waken als ware trotse ouders, geven flesjes en masseren buikjes. Misschien wordt voor herplaatsing t.z.t. onze hulp nog ingeroepen maar dat verneemt u dan later.

Verder boden wij hulp aan nadat het onderkomen van een aantal oude zwerfkatten opeens was verdwenen. Het Kattenwoud stelt een nieuw onderkomen voor hen ter beschikking. We willen u allen nogmaals héél hartelijk danken voor uw steun aan de katten. Want dankzij uw virtuele adoptie en donaties kunnen wij voor katten in nood heel veel betekenen. De recente neuralisaties van de katten in de omgeving van Oss. Waar andere grotere en rijke organisaties de dodelijke injectie voor de dieren in gedachten hadden volbrachten wij in samenwerking met buurtbewoners de neutralisatiecampagne en daarmee hebben wij allen tezamen een nieuwe toekomst voor deze dieren gecreëerd. En mede door uw trouwe steun aan ons zullen de oude Zeeuwse zwerfkatjes binnenkort weer beschikken over een veilig onderkomen; uit naam van de dieren, dank, dank, dank!