In herinnering - Kattenwoud

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu

In herinnering

Do not stand at my grave and weep,
I am not there, I do not sleep.
I am in a thousand winds that blow,
I am the softly falling snow.
I am the gentle showers of rain,
I am the fields of ripening grain.
I am in the morning hush,
I am in the graceful rush
Of beautiful birds in circling flight,
I am the starshine of the night.
I am in the flowers that bloom,
I am in a quiet room.
I am in the birds that sing,
I am in each lovely thing.
Do not stand at my grave and cry,
I am not there. I do not die.

(Mary Elizabeth Freye)



They will not be forgotten
The cats who've shared our lives
In subtle ways they let us know
Their spirit still survives


And although time will bring new friends
and many food dishes to fill,
That one place in our hearts
belongs to them... and always will.

Tommie
†  15 november 2017

Bewoner vanaf 24 oktober 2013

Update 15 nov 2015
Vanmiddag is totaal onverwacht, liggend in zijn eigen mandje, onze Tommy overleden. Als de geschatte leeftijd destijds vanuit het asiel enigzins klopt heeft de schat in blakende gezondheid een respectable leeftijd bereikt. Slaap wel lieve oude Tommy, het was fijn om je hier te mogen hebben...
lees hieronder het verhaal van Tommie:



foto 19 nov 2013

Tommie is één van de vier bejaarde katten die redelijk kansarm in het asiel te Walcheren verbleven. Zodra wij een beetje plaats hebben denken we graag aan de katten die te lang en vrij uitzichtloos in een asiel verblijven. Simone van asiel Walcheren neemt daarbij dan ook nog graag de kans te baat en vraagt op de valreep of er nog net eentje meer bij kan. Gelijk heeft ze, want iedere kat die weer een goed plaatsje heeft is weer mooi meegenomen. En zodoende arriveerde hier vandaag Gijsje, een mooi dameslapje van 18 jaar die het veld moest ruimen vanwege een verhuizing van haar eigenaresse. Rode Tommie is maar liefst 20 jaar en hij moest weg omdat er op die leeftijd nu eenmaal wel eens iets naast de kattenbak beland. En rode Max kwam ooit samen met Boerboel Milan in het asiel terecht. Milan is inmiddels in het asiel overleden en Max kampt met huid en longproblemen.... Bink is een 15 jarige schat van een kat maar werd door aspirant adoptanten steeds over het hoofd gezien in het asiel. Kom op oudjes: we gaan er hier nog een mooie tijd van maken!

Update 4 nov 2013
Ik kreeg een mail van een voormalige eigenaresse van Tommy, de 20 jarige asielkat. Ze hadden hem met pijn in het hart naar het asiel gebracht omdat zij hem niet meer konden geven waar hij blij van werd. In het asiel zou hij dan krijgen waar hij recht op had, een plaats waar hij rond kon tijgeren en weer gelukkig zou worden.... En ja, hij poepte binnen. Maar nu stond het zo cru op onze site... Zou een mens echt zo naief kunnen zijn? Want het is werkelijk een Godswonder dat asiel Walcheren een asiel is waar ze zo gruwelijk hun best doen om zo'n kat nog een toekomst te bezorgen. En het is zo'n minmimale kansje dat een opvang zoals de onze zomaar plaats en de financiele middelen heeft om zo'n dier op te nemen... Tommie heeft geboft maar dat was echt één kansje op de etterlijke tienduizenden hoor!

update 17 nov 2013
Vanochtend ging de deur dus open. Hun huis werd grondig schoongemaakt waarbij ik nog een keer goed weg kwam omdat Tommie zich ergens had verstopt waar ik hem niet had verwacht en dat kwam me bijna op een hele behoorlijke haal in mijn gezicht te staan. Maar goed: de deur staat open, Gijs is op verkenning en drie 'helden op sokjes' bekijken vanuit een hoekje hoe het er hier buiten aan toe gaat!


Update 4 april 2014
Als zeer bejaarde kat kwam hij in het asiel te Walcheren terecht. Op verzoek van de medewerksters aldaar mag hij zijn oude dag hier slijten maar Tommie leeft helemaal op. Hij is sinds zijn komst al drie kilo aangekomen en lijkt zielsgelukkig...





Remia † 6 oktober 2017

In de vroege ochtend van vrijdag 6 oktober is ons oude, broze poezenmeisje Remia vredig en uit zichzelf overleden.
Gemengde emoties, dankbaar dat we haar zo'n mooi en lang poezenleventje mochten bezorgen,
verdrietig om het afscheid en het gemis! Ook bedanken we haar virtuele adoptanten Jeanine en Lia voor hun
betrokkenheid bij Remia. lees hieronder het veraal van Remia:


Remia werd als enige kitten achtergelaten toen de moederpoes het nestje verhuisde.
Ze was nog te klein en te afhankelijk om in haar eentje de wereld aan te kunnen.
Dier en Project nam de moederzorg van haar over. De naam Remia is afgeleid van de naam Remy,
want ze was echt even heel alleen op de wereld.



****************



                                                        Sam overleed op 1 oktober 2017
Onze oude Sam woonde in onze Kattine en kwakkelende natuurlijk al een poosje. Maar zijn operatiewond was mooi genezen. Hij at nog goed en haalde kroeltjes bij een ieder die ze maar uit wilde delen. Kortom hij had nog plezier in het leven en wij in zijn leven want er was nu eenmaal geen meer zachtaardig wezentje te vinden dan onze Sam. Gisterochtend vroeg bij het voeren werd mij in één oogopslag duidelijk dat zijn leven lijden was geworden en dierenarts Sofie werd onmiddelijk gebeld. Sam is vertrokken.... Vertrokken uit ons leven maar niet uit onze harten!

Lees hieronder het verhaal van Sam:
Op vrijdag 9 april 2010 ontving Els een mailtje, hieronder een beknopte samenvatting!
Beste Els,
9 Jaar geleden heb ik van jou een jong katje gekregen. Je hebt toen gezegd:
als er ooit iets is met de kat moet je het me laten weten. Wel, wat is er nu aan de hand? Onze kat is geen kat om binnen te zijn, dus we laten hem ook lekker buiten lopen. Er is een kattenluik, dus hij kan gaan en staan waar en wanneer hij wilt. Dit ging altijd heel goed. Tot ongeveer 4 jaar geleden.
Toen begon hij muizen die hij gevangen had mee naar huis en naar binnen te brengen. Wij hebben een gewoon woonhuis. Het probleem is dat je meteen de keuken inkomt die in een open verbinding met de kamer staat. Het is niet zo leuk als er plotseling een muis over je dressoir loopt. Maar goed, met een muizenklem is dat nog op te lossen. Maar van het een kwam het ander. Hij ging behalve muizen ook vissen en kikkers meebrengen. Dit was allemaal nog te overzien. Onlangs vond ik een eekhoornje in de kamer, dat vond ik al minder. Maar afgelopen weekend lag heel mijn kamer vol met vogelveren en vogelpoep. De aangeslagen vrouwtjesmerel zat boven op de afzugikap en heb ik met veel moeite kunnen vangen en buiten zetten. Dit was voor mij het laatste. De kat is bij ons niet meer te handhaven. Hij kan er niks aan doen want het is zijn natuur, maar ik kan er niet meer tegen.

Uiteraard heeft Els onmiddellijk gereageerd en sinds zondag 11 april woont prachtkat Sam dus bij ons! Sam lijkt een beetje op Twin, hij is zelfs nog iets groter en zwaarder, ook heeft hij ietsje langer haar! Sam is een schat van een kat en eigenlijk vindt Els het onbegrijpelijk dat mensen na 9 jaar zomaar afstand van hem konden doen!

Update 1 juni 2010
Sam, Iwan en Yippie werden in ‘vrijheid’ gesteld, hun gewenningsperiode zat er inmiddels op, dus de deur van hun verblijf mocht permanent open blijven. Bas en Joepie vertrokken in de megabench richting kattenren en werden daar ‘losgelaten’. Op zaterdagochtend valt het Els op dat Iwan wel heel erg lief en braaf op één plekje blijft liggen. Ze wil hem eens even op zijn pootjes zetten. Dat lukt slechts op 3 van de 4 pootjes. Eén achterpootje zet hij niet meer aan de grond. Sofie kwam de paarden enten op de manege en Els vraagt haar om even langs te rijden. Er zijn nog meer ‘kwakkeltjes’ dus Els besluit ze even allemaal te verzamelen in het achterste tuinhuis. Sam kijkt haar vanuit de bosjes argwanend aan en Els besluit er de tijd voor te nemen. Hij gaat haar wat teveel ‘op eigen benen staan’. Ze lokt hem met wat onweerstaanbaar voer, pakt hem op en besluit hem in de ren te zetten. Dan kan hij eerst zijn buikje rond eten en later wil uitgebreid met hem gaan kroelen. Ze verzamelt de ‘kwakkeltjes’, Zoutje, Miezer, Jezus, Ed Bever, Yippie en Karel. Daarna een bakje koffie mee en naar de ren om Sam wat op zijn gemak te stellen. Sam is gevlogen en heeft op mysterieuze wijze de ren verlaten. Els maakt zich zorgen maar ziet hem later ongeschonden weer vrij rondlopen. Ze hoeft het nu natuurlijk even niet in haar hoofd te halen op hem te willen pakken. De katten werden behandeld. Niets desastreus maar wel nodig. Het ontsnappen van Sam uit de ren verdient ook aandacht, want als onze superflinke Sam eruit kan, dan kunnen de kleine Joepie en Basje dat zeker.

Door al het ‘gekwakkel’ heeft Els de afgelopen maand ontzettend veel tijd aan de katten en aan het uitdelen van medicatie besteed. Ook heeft ze zich speciaal  toegelegd op ‘het vriendjes worden met Sam’. En dat is gelukt.  

**********


Boris † 15 september 2017

De gebroeders Boris en Floris behoorde ooit toe aan een dame die ze zeer liefhad. Toen de dame niet langer voor de twee kon zorgen werden ze herplaatst. Dat liep uit op een enorm fiasco en uiteindelijk kwamen ze bij ons terecht. Boris was ons 'schildklier-zorgenkindje' maar ondanks dat was een zeer tevreden kattenmannetje... Onlangs wees bloedonderzoek nog uit dat het met zijn schildklier stabiel gesteld was. Vanochtend heeft hij gewoon gegeten en een uurtje later lag hij (in zijn slaap) overleden in zijn eigen mandje onder de salontafel. Slaap wel Boris...


********



Gijsje † 10 september 2017

Gijsje
overleden 10 september 2017
Vannacht zomaar stilletjes en uit zichzelf vertrokken in haar slaap! Slaap wel lief, oud, broos poezendametje... We vonden het fijn om je zolang in ons midden te mogen hebben!
lees hieronder haar verhaal:
Bewoner vanaf 24 oktober 2013
Gijsje is één van de vier bejaarde katten die redelijk kansarm in het asiel te Walcheren verbleven. Zodra wij een beetje plaats hebben denken we graag aan de katten die te lang en vrij uitzichtloos in een asiel verblijven. Simone van asiel Walcheren neemt daarbij dan ook nog graag de kans te baat en vraagt op de valreep of er nog net eentje meer bij kan. Gelijk heeft ze, want iedere kat die weer een goed plaatsje heeft is weer mooi meegenomen. En zodoende arriveerde hier vandaag Gijsje, een mooi dameslapje van 18 jaar die het veld moest ruimen vanwege een verhuizing van haar eigenaresse. Rode Tommie is maar liefst 20 jaar en hij moest weg omdat er op die leeftijd nu eenmaal wel eens iets naast de kattenbak beland. En rode Max kwam ooit samen met Boerboel Milan in het asiel terecht. Milan is inmiddels in het asiel overleden en Max kampt met huid en longproblemen.... Bink is een 15 jarige schat van een kat maar werd door aspirant adoptanten steeds over het hoofd gezien in het asiel. Kom op oudjes: we gaan er hier nog een mooie tijd van maken!
Omdat ze niet mee mocht verhuizen met haar voormalige eigenaar kwam ze in het asiel terecht. Dit 18 jarig poezenmeisje verdient een medaille: ze is pas hier sinds afgelopen donderdag 24 oktober en voelt zich al helemaal thuis!
update 17 nov 2013
Ons Gijsje in het Marga-huis samen met Felise was geen succes. Er was geen oorlog of zoiets maar Felise begon zich opnieuw terug te trekken. Gijsje is dus weer bij haar bejaarde vrienden. En die mogen vandaag voor het eerst naar buiten....
Vanochtend ging de deur dus open. Hun huis werd grondig schoongemaakt waarbij ik nog een keer goed weg kwam omdat Tommie zich ergens had verstopt waar ik hem niet had verwacht en dat kwam me bijna op een hele behoorlijke haal in mijn gezicht te staan. Maar goed: de deur staat open, Gijs is op verkenning en drie 'helden op sokjes' bekijken vanuit een hoekje hoe het er hier buiten aan toe gaat!



****************


Max † 8 september 2017

Max
8 september 2017
Max was afkomstig uit het asiel. Had een mysterieuze huidaandoening, een gruwelijke hekel aan honden en was al op leeftijd. Volgens het asielboekje is Max 16 jaar geworden. Slaap wel heel bijzonder poezenbeest wat zelfs onze Kika de stuipen op het lijf kon jagen... We zijn blij dat je nog een aantal jaren hebt mogen genieten in het Kattenwoud.
lees hieronder het verhaal van Max:
Bewoner sinds 24 oktober 2013
Max is één van de vier bejaarde katten die redelijk kansarm in het asiel te Walcheren verbleven. Zodra wij een beetje plaats hebben denken we graag aan de katten die te lang en vrij uitzichtloos in een asiel verblijven. Simone van asiel Walcheren neemt daarbij dan ook nog graag de kans te baat en vraagt op de valreep of er nog net eentje meer bij kan. Gelijk heeft ze, want iedere kat die weer een goed plaatsje heeft is weer mooi meegenomen. En zodoende arriveerde hier vandaag Gijs, een mooi dameslapje van 18 jaar die het veld moest ruimen vanwege een verhuizing van haar eigenaresse. Rode Tommy is maar liefst 20 jaar en hij moest weg omdat er op die leeftijd nu eenmaal wel eens iets naast de kattenbak beland. En rode Max kwam ooit samen met Boerboel Milan in het asiel terecht. Milan is inmiddels in het asiel overleden en Max kampt met huid en longproblemen.... Bink is een 15 jarige schat van een kat maar werd door aspirant adoptanten steeds over het hoofd gezien in het asiel. Kom op oudjes: we gaan er hier nog een mooie tijd van maken!

Update 17 nov 2013
Vanochtend ging de deur dus open. Hun huis werd grondig schoongemaakt waarbij ik nog een keer goed weg kwam omdat Tommie zich ergens had verstopt waar ik hem niet had verwacht en dat kwam me bijna op een hele behoorlijke haal in mijn gezicht te staan. Maar goed: de deur staat open, Gijs is op verkenning en drie 'helden op sokjes' bekijken vanuit een hoekje hoe het er hier buiten aan toe gaat!


****************


Spinner  † 15 Juli 2017
Vanaf 15 Juli wordt de bejaarde Spinner vermist.  Waarschijnlijk heeft hij zijn naderende dood aan voelen komen en heeft zich toen verstopt. Heel naar maar dit gebeurt helaas vaker bij katten.  Hieronder het verhaal van Spinner:

Woensdag 11 november 2015 werd Spinner opgehaald bij dierenarts Yvette waar hij eerder ter doding was aangeboden.
Die werd namelijk geacht het dier te doden omdat het wel eens het verkeerde huis inliep. Nooit geweten dat daar de doodstraf opstond!
Gelukkig spint Spinner er nog lustig op los.
Update 22 februari 2016
Er was belangstelling voor onze Spinner. De 14 jarige kat die een paar maanden geleden bij dierenarts Yvet ter doding werd aangeboden omdat hij bij de buurvrouw naar binnen was gelopen. Hij verbleef hier in de opvang maar is gewoon een grote kroelkat. De oude moeder van één van onze donateurs had recent haar kat moeten laten inslapen en de eenzaamheid overviel hier nu steeds opnieuw. Voor zowel de dame alsmede voor Spinner is dit een ideale oplossing. Ik heb uiteraard nog even overlegd met Spinner zijn virtuele adoptanten en zij waren het ermee eens. Alles immers in het belang van de dieren. Spinner werd vanochtend opgehaald.
update 14 juli 2016
Spinner is weer terug. Zucht! Het arme dier werd ooit eerder bij dierenarts Yvet ter doding aangeboden omdat hij de buren bezocht en daar stond klaarblijkelijk de doodstraf op. Toen hij hier net gewend was wilde een oude mevrouw een huiskat adopteren en Spinner was de ideale kandidaat. In onze belevingswereld zou de dochter voor de kat zorgen mocht moeder iets overkomen. Maar op dit moment gaat het niet goed met de oudere mevrouw en belde de dochter gisteren met de vraag of Spinner vandaag terug mocht naar hier. Zijzelf kan Spinner namelijk helemaal niet opvangen want ze heeft een hond die er achteraan gaat. Als we dat geweten hadden, hadden we Spinner uiteraard niet bij deze mevrouw geplaatst want ondanks dat de dood niet leeftijd gerelateerd is loopt een mevrouw op zeer hoge leeftijd toch net iets meer risico. En katten zijn natuurlijk geen bibliotheekboeken, dus niet geschikt voor tijdelijke 'uitleen'. Verhuizingen en dergelijke hebben op oude katten vreselijk veel impact en we hopen dat Spinner dit alles zonder al teveel fysieke 'kleerscheuren' zal doorstaan. Maar het is weer niet niets om vanuit een thuissituatie wederom in het Kattenwoud terecht te komen.
update 22 juli 2016
Laat in de middag telefoon: de dochter van de oude mevrouw waarbij Spinner vorige week het veld moest ruimen. Of we een kleine kitten zindelijk wilde maken zodat hij later naar haar moeder kon.... Gelukkig nam Jan de telefoon op en die kon zich al nauwelijks beheersen....


****************


Joy †  2 augustus 2017

Ze was al een poosje aan de sukkel en de kwaal werd maar niet gevonden. Vanochtend is onze Joy uit zichzelf en in de armen van Jan overleden. Een heel bijzonder poesje is van ons heengegaan op veel te jonge leeftijd.
Hieronder haar verhaal:

update 5 oktober 2015
Enige tijd geleden als verwilderd zwervertje gevangen door Joyce. We hebben haar opgehaald, ze moest eerst nog even uitzieken want ze was wat snotterig en daarna werd ze gesteriliseerd, geënt en getest. Ze vertrouwde niets of niemand en nu ligt ze al lekker op haar gemakje te slapen op een stoeltje. Knappe meid hoor!
update 17 september 2015
Vanochtend werd poesje Joy gesteriliseerd. Ze dankt haar naam aan het feit dat Joyce haar binnen heeft gelokt en haar uiteindelijk kon vangen. Eenmaal hier begon ze lekker te snotteren dus dat werd eerst uitzieken geblazen. Vandaag dus gesteriliseerd, geënt, getest en gechipt. Het bleek nog een ontzettend jong poesje te zijn. Hoe dan dan ook, de wereld heeft een zwerfpoesje minder.


****************


Julia  † 1 juni 2017

Totaal in shock...
Zojuist Julia dood gevonden. Het leek alsof ze lag te slapen op haar eigen vertrouwde plekje. Blijkt ze te zijn overleden. Amper twee jaartjes oud! Rust zacht lieverd...
lees hieronder haar verhaal:
Toen Julia in het Kattenwoud terecht kwam was ze een pubertje. Het meest innemende poesje ter wereld maar net geen kittentje meer. Ze deed haar uiterste best om te worden uitverkoren maar helaas ging de definitieve belangstelling altijd uit naar de jongere kittens en Julia bleef hier achter. Julia is nog steeds een allemans vriendinnetje, kan met alles en iedereen goed overweg en heeft haar grootste vrienden gevonden in de hier aanwezige honden. Julia gaat haar eigen gangetje maar bemoeit zich graag met de bezigheden op het terrein. Ze bezoekt alle huisjes en slaapt daar waar ze wil.
8 november 2015
Vandaag verhuist 'kitten' Julia (het lapje) vanuit de opvangunits naar onze Kattine. En daarmee is zij  vaste bewoner van het Kattenwoud geworden.


********


Sari † 18 maart 2017

Tot ons onuitsprekelijke verdriet is Sari vannacht 18 maart 2017 om 2.05 uur overleden. Haar bloedbeeld was desastreus en de achterliggende reden daartoe is en blijft waarschijnlijk geheel onduidelijk. Sari is gisterochtend naar huis gekomen vanuit de dierenkliniek. Na afkoppeling van het infuus aldaar ging ze al snel achteruit. Omdat ons poezenpoppenmeiske geen pijn leed besloten wij om haar dichtbij ons te houden. Sari bracht haar laatste uren door op een zachte deken, omringd met kruikjes en op de bank tussen Jan en Els in. In een soort van comateuze toestand heeft zij in alle rust om 2.05 uur het tijdelijke voor het eeuwige verwisseld. Slaap wel heel bijzonder lief meiske, wat zal je gemist worden….

En niet alleen door ons! Want Sari leefde in vele harten. Ze werd niet alleen op handen maar ook op schouders gedragen. Ons ‘papagaaitje’ Sari deed namelijk niets liever dan bezoek verrassen met een welgemikte sprong op de schouder om zich vervolgens zo lang als maar mogelijk was, rond te laten dragen vanaf grote hoogte. Onze Sari vond haar laatste rustplaats in het Kattenwoud, daar waar ze zo graag was en daar waar zij zo geliefd was! Voor altijd bij ons….

Lees hieronder het verhaal van Sari:

Sari is met recht een ‘overschotdier’ te noemen. Zij kwam als kitten in een asiel terecht alwaar ze haar extra aanwezigheid niet meer op prijs stelde en een uitermate pijnlijke en dieronwaardige dood lag in het verschiet. Slechts op het nippertje werd dit kleine kittentje het vege lijf gered door een medewerker uit het asiel die het niet over zijn hart kon verkrijgen dat dit diertje gewoonweg vernietigd zou gaan worden in een chloroformbak. Samen met een aantal anderen werd zij snel in een kofferbak van een auto geladen en bij ons gebracht. Hier waren zij zomaar opeens een ‘zaterdagochtendverrassing’ en zij konden hun geluk niet op! Sari weet volgens ons dat ze op het nippertje aan de dood is ontsnapt want ze aanvaardt al haar zegeningen in diepe dankbaarheid en geniet met volle teugen van het vrije poezenleven wat ze hier leidt! Sari hoopt op heel veel adoptanten omdat zij in haar eentje graag in staat wil worden gesteld om heel veel lieve soortgenootjes ook van de dood te redden en ze net zoveel plezier in het leven te kunnen bezorgen zoals ze dat zelf heeft! Jonge gezonde dierenlevens mogen niet worden vernietigd! Vraag maar aan Sari.
Update:
Als piepkleine kitten werd dit lieve poezenmeisje gered door een dierenvriend uit een Belgisch asiel tezamen met 7 andere kittens. Deze kittens stonden klaar om te worden verdelgd. De katten die in deze bak worden gestopt gaan een zeer pijnlijke dood tegemoet. Door de onjuist gedoseerde chloroformdampen springen de ogen uit hun kassen en de longen springen van de druk. Sari kwam bij Dier en Project en kreeg de naam Einstein door haar ondernemende karakter. Altijd op onderzoek! Chantal Maurer werd verliefd op deze ondernemende kitten en doopte haar naam om tot Sari. Na 2 jaar bij Chantal en Jeroen te hebben gewoond is in overleg met de Stichting besloten om Sari/Einstein terug te laten keren naar het terrein van de Stichting. Sari/Einstein is een schat, maar bij Chantal en Jeroen niet helemaal gelukkig met de andere katten aldaar. Dit uitte zich in vechtpartijen met de andere katten en ook plaste Sari/Einstein binnen op de bank. Eenmaal terug bij Dier en Project is Sari/Einstein weer helemaal in haar sas en heeft zich daar een bovenappartement toegeëigend. Binnenplassen is er ook niet meer bij. Sari/Einstein is een klein poesje die van wanten weet en zelfs van een roedel aanstormende honden is zij niet onder de indruk.
Update 1 juni 2010
Bas en Joepie vertrokken in de megabench richting kattenren en werden daar ‘losgelaten’.Niet veel later bood kleine poes Sari zich vrijwillig aan als ‘sociaal werkertje’ om de nog niet gesocialiseerde katten gezelschap te houden. En zo kon het dus gebeuren dat Els nog diezelfde avond twee hele jonge bange katjes (Joepie en Bas) al heel voorzichtig met elkaar zag spelen. Er is geen grotere beloning denkbaar voor alle gedane arbeid en investeringen dan tevreden dieren die van verbeterde verandering van leefomstandigheden onmisbaar weten te genieten.


****************


Bowie † 23 februari 2017

Update 23 februari 2017
Dreigend, als zwaar onweer, hing dit afscheid 'in de lucht'. Onze vrees werd werkelijkheid, de tumor begon hem het slikken te beletten en we konden niet anders dan Bowie het leed besparen. Slaap wel lieve dankbare vriend, we hopen dat we je nog een paar mooie maanden hebben gegeven.... Dat we je het leed wat jou is aangedaan nog enigzins hebben doen vergeten.

hieronder het verhaal van Bowie:
update 23 december 2016
Kat Bowie bracht vanochtend een bezoekje aan de dierenarts. Tandpijn maakte hem het eten onmogelijk. Antibiotica en pijnstilling deden hem vanmiddag al besluiten om de gemiste maaltijd in te halen.
update 5 januari 2017
Oude Bowie, die onlangs bij ons binnen werd gebracht, moest gisteren een operatie ondergaan. Zijn gebit was té slecht om nog voldoende te kunnen functioneren. Narcose en een oude kat is altijd een groot risico. Ook blijkt Bowie een tumor te hebben boven een gisteren verwijderde tand/kies. Hij heeft gelukkig alweer wat gegeten en nu maar hopen dat hij goed zal herstellen van deze ingreep en hem nog een poosje is gegund. Het is wel een beetje sneu zicht zo met zijn opgezette aangezicht....


************


Cindy † 26 januari 2017

Slechts een paar maanden geleden kwam je als oud en breekbaar poesje bij ons in Kattenwoud terecht. Jouw eigenaren gingen verhuizen en voor jou was er geen plaatsje vrij! Op voorspraak van de dierenarts mocht je hier jouw levensavond beleven. Vanochtend werd een hersenbloeding je fataal. We hopen dat je toch een klein beetje mocht genieten want dat verdiende je! De vorige eigenaren noemden jou een 'niet echt handelbaar' poesje, wij hebben nooit iets raars gemerkt, behalve dat je een schatje was! Slaap wel lieve Cindy, we gaan je missen....

hieronder haar verhaal:

Ze werd ongeveer 13 jaar geleden als kitten gevonden bij de vliegbasis en één van de werknemers nam haar mee naar huis. Daar leefde ze lang en gelukkig maar een geplande verhuizing verstoorde dat geluk. Cindy was namelijk altijd een bijzonder poesje geweest, niet echt een stabiele huispoes. Er volgde een noodoproep aan het Kattenwoud omdat de dierenarts gezegd zou hebben dat het diertje een verhuizing vanuit Wouwse Plantage naar Friesland niet zou overleven maar het was ons een volstrekt raadsel waarom een verhuizing naar het Kattenwoud, met nog veel grotere veranderingen, haar meer goed zou kunnen doen. Toen de eigenaren echt vastbesloten leken om haar niet mee te nemen hebben wij maar over ons hart gestreken en haar opgenomen binnen het Kattenwoud. Het heeft een paar maanden geduurd maar nu is Cindy uit haar schulpje gekropen, ze maakt mensenvrienden


**********



Tippy  †  14 december 2016

Afgelopen 14 december  begonnen we de dag met de ontdekking dat Tipi de poes in het Marga-huis die nacht was overleden. Gewoon in haar slaap en in haar eigen mandje. Ze was pas sinds 8 oktober 2016 bewoonster van het Kattenwoud. Geen fijn begin van de dag… En zo snel na het overlijden van Lente, het kwam de kwetsbaarheid van deze ‘bejaarde’ niet ten goede.  Rust zacht lieve Tippy...



**********


Ischa † 22 november 2016

Vanavond dinsdag 22 november 2016 om 22.25 uur is onze zeer geliefde oudste inwoonster Isha in de armen van Els overleden. Ze was al een poosje broos en tenger maar wel altijd zeer nadrukkelijk aanwezig. Lieve, lieve Isha: slaap wel! Wat zul je gemist worden!
lees hieronder het verhaal van Ischa:


Een mevrouw leed aan een ernstige vorm van dementie, haar kinderen kwamen vanaf Afrika om haar te verhuizen maar wisten zich met haar katten geen raad. Het betreft hier een moeder en zoon van 16 en 14 jaar oud. Asiel Breda adviseerde om de katten te laten doden want zij wilden ze niet aannemen. De dierenarts die werd geraadpleegd nam contact met ons op. Moeder en zoon ‘kat’ zijn inmiddels hier en de ‘mensenkinderen’ die inmiddels weer in Afrika zijn hebben de katten nu virtueel geadopteerd.



*******


Duintje †  30 oktober 2016


In het begin van de middag van zondag 30 oktober 2016 werd Duintje getroffen door een herseninfarct. Ze werd opgenomen binnen de dierenkliniek en leek aanvankelijk op te knappen. In het begin van de nacht kregen we echter een telefoontje dat ze heel hard achteruit ging, haar ontlasting liet lopen en pijn leed. We hebben haar verder lijden bespaard. Haar geschatte leeftijd is 18 jaar en ze was gedurende 6 jaar een vaste bewoonster van ons Kattenwoud.

hieronder het verhaal van Duintje:
Duintje (cypers) en Zoutje (zwart wit) zijn 2 prachtige poesjes die bij aankomst op 9 februari 2010 nog erg bang en onzeker zijn. Misschien is het wel familie van elkaar, ze zijn erg  aan elkaar gehecht. Maar Zoutje lijkt wel een heel stukje ouder dan Duintje. Ze werden als buitenpoezen verzorgd door een oudere man die helaas is overleden en bij de ontruiming van zijn huis behoorde ook de vangst van deze twee poezen omdat niemand in de buurt de zorg voor hen over wilde nemen. De poezen zijn eenkennig maar wel enigszins benaderbaar! Zeker door hun vaste verzorgster. Misschien krijgen ze met veel liefde en aandacht ooit ook nog vertrouwen in ‘vreemde’ mensen! Voorlopig lijken ze eerst nog wat rust en tijd nodig te hebben om even op adem te kunnen komen. Asielen hebben een groot overschot aan schuwe, enigszins verwilderde katten, en de vraag naar dat soort katten is minimaal! Heel even leken ze dan ook kansloos, hier worden het geliefde en gewaardeerde bewoners!
update 13 maart 2010
Vanaf woensdag 3 maart mogen de 4 voormalige asielkatten los over het terrein lopen. Duintje en Zoutje zijn schuwer dan de andere twee, maar daarmee vertellen we niets nieuws. Ze komen eten en Els kan ze aanraken. Duintje ging wel meteen op tournee, verblijft wel in andere kamertjes en lijkt het leven wel een feestje te vinden. Ik kan niet zeggen dat de katten (geen van vieren) heel specifiek naar elkaar toetrekken maar het gekke is wel dat ze stuk voor stuk met Biggetje op kunnen schieten en dat voorrecht is hier niet aan alle katten voorbehouden.

Rust zacht lieverd

************



OmaPoes † 13 oktober 2016

Update 13 oktober 2016
In de late namiddag is Oma-poes op 18 jarige leeftijd in haar slaap overleden. Slaap wel Oma! We zijn blij dat we je nog een mooie oude poezendag mochten bezorgen.
Oma heeft niet zo heel erg lang bij ons gewoond maar ze kwam op hoge leeftijd in het asiel terecht en op verzoek van het asiel kwam ze bij ons. Ze heeft nog een poosje mogen genieten van al het goede wat het Kattenwoud aan haar te bieden had. Er kwam een 'zacht' einde aan een lang kattenleventje.

Hieronder haar verhaal:
Dan ben je 17 jaar oud en kom je in het asiel terecht. Iedereen doet erg zijn best maar een beetje knorrigheid kan jou niet worden ontzegd en niet echt kwalijk worden genomen. Dat maakt de kans op een liefdevol thuis miniem en dan vraagt het asiel of je hier jouw levensavond mag doorbrengen. Omdat haar naam zo ‘veelzeggend’ Poes was hebben wij er maar Oma-poes van gemaakt. Zij vindt het allemaal best. Lekkere hapjes, met rust gelaten worden door soortgenoten en zelf bepalen of én wanneer er een mens aan je zit. Oma-poes is welkom in het Kattenwoud want dat is absoluut één van die dieren waarvoor wij er altijd proberen te zijn. Na 17 jaar trouwe dienst als huiskat verdien je immers beter dan je leven te slijten binnen het asiel.


****



Jilly †  12 oktober 2016

Update 12 oktober 2016
Ten gevolge van een noodlottig ongeval waarbij onze Jilly op slag is overleden moeten wij nu leren leven met het intense verdriet om het leukste, liefste, grappigste en nog jonge poesje. Lieve Jilly, wat hadden wij graag een lang poezenleventje voor je gezorgd en van je genoten. Wat zijn het leven én de dood soms gruwelijk oneerlijk! Ook voor de bij jouw wel en wee erg betrokken virtuele adoptant Madeleine is het een schok dat je zomaar uit het leven bent weggerukt.  

Hieronder haar verhaal:
Jilly en zusje Ginger werden in mei van het jaar 2015 gevonden naast hun overleden aangereden moedertje. Ze kwamen in het Kattenwoud terecht, groeide voorspoedig op en werden samen geadopteerd. Helaas bleek de adoptant niet in staat om naar behoren voor zichzelf te kunnen zorgen en werd uit zijn huis gezet. Daardoor stonden ook Jilly en Ginger op straat. Uiteraard opnieuw welkom in het kattenwoud maar nu voor altijd. De adoptant had tegen de afspraken in tevens verzuimt om de poezenmeisjes te laten steriliseren dus namen we ook die zorg op ons. Jilly is de brutaalste van de twee en een handige inbreekster want je komt haar overal tegen.
24 maart 2016
Een man belde die vorig jaar hier twee kittens, Ginger en Jilly adopteerde. Hij moet zijn huis uit en de katten kunnen niet mee. Dus die zijn naar hier gebracht. Zijn de twee poezendames helemaal niet gesteriliseerd, dus dat is natuurlijk onze eerste taak nu. Dat kost weer geld en het is bovendien raar want een adoptant neemt die verplichting contractueel op zich. Balen, maar de diertjes kunnen er weer niets aan doen.
26 maart 2016
Ginger en Jill, de twee onlangs teruggekomen dames zijn krols. Arme dieren en waarschijnlijk moeten we nu ook even wachten met steriliseren. Ik heb eigenlijk geen idee want we neutraliseren hier altijd meteen!
10 april 2016
Dinsdag worden de poezen Ginger en Jilly gesteriliseerd



****



Happy † 3 september 2016

In de nacht van zaterdag op zondag is Happy stilletjes van ons heengegaan. Happy leed aan nierfalen en dat is hem uiteindelijk ook fataal geworden. Happy was van een mevrouw en toen die overleed kwam Happy in het asiel terecht. Daar leek hij volledig apathisch en hij kwam naar hier. Hier knapte Happy op van een soort shock waarin hij verkeerde en we hoopten dat hij nog lang en gelukkig zou leven, helaas mocht dat niet zo zijn....

lees hieronder het verhaal van Happy:
De eigenaresse van Happy was overleden. Happy kwam in het asiel terecht en was daar heel erg unhappy. Hij gedroeg zich volkomen apathisch en vermeed ieder contact met mensen en soortgenoten. De bezorgde medewerkers vroegen ons of wij het met hem wilde proberen. Dierenarts Sofie dacht dat Happy door alle veranderingen in zijn eens zo rustige leventje best eens in een shock zou kunnen verkeren en moeite kon hebben met het onderhouden van zijn eigen lichaamstemperatuur. Happy kreeg kruikjes, een snuggle-vriendje met daarin een kloppend hartje en Happy knapte zowaar op. Daarna begon hij onverklaarbaar bloed te verliezen middels zijn ontlasting en dierenarts Sofie stond voor een raadsel. Uiteindelijk deed haar ‘toverstokje’ toch zijn werk en Happy is nu een gezonde en gelukkige kat. Inmiddels redelijk zelfstandig en hij leeft in volledige harmonie met poes Mies, de oude voormalige zwerfster.



*******



Lookie † 26 augustus 2016


Keihard gevochten: toch verloren! Vanavond om 20.35 uur hebben we onze lieve Lookie moeten laten gaan! Hersenfalen leek onder controle maar is uiteindeijk toch fataal gebleken....
Rust zacht kleine lieve Lookie.
HIeronder leest u het verhaal van Lookie:

Update 22 augustus 2016
Zojuist Lookie naar de dierenarts gebracht. Hij is opgenomen met waarschijnlijk een hersenvliesontsteking. Even duimen en kaarsjes branden, de eerste uren zijn cruciaal!

    **********************
In verband met het overlijden van Marga Geernaert, onze Zeeuwse ambassadrice, heeft het Kattenwoud er een nieuwe permanente bewoner bij. Lookie werd door Marga ooit met de fles grootgebracht en groeide liefdevol op. Het diertje had altijd al wat ongewenst plasgedrag maar Marga zelf nam deze probleempjes voor lief en hanteerde gewoon wat vaker de dweil. Gedurende de ziekte van Marga werd het plasgedrag van Lookie frequenter en om de noodzakelijke hulp die Marga gedurende haar ziekte nodig had te ontzien kwam Lookie naar het Kattenwoud. Helaas is Marga ons op 15 mei ontvallen en in overleg met haar kinderen is besloten dat Lookie bij ons blijft wonen. Lookie is een schat van een kat maar beschikt wel over een gevoelig kattenzieltje. Hij werd onmiddellijk virtueel geadopteerd door Els.

Update 10 februari 2013
Kat Lookie kampte ook met een hardnekkige verkoudheid en ook hij mocht diverse keren mee op visite bij dierenarts Sofie.

Update 3 augustus 2014
Lookie heeft ontstoken tandvlees, dus die kreeg een injectie en er waren nog wat controles op onschuldige 'kwaaltjes'.



*******


Polleke  † 29 juni 2016

Een mevrouw leed aan een ernstige vorm van dementie, haar kinderen kwamen vanaf Afrika om haar te verhuizen maar wisten zich met haar katten geen raad. Het betreft hier een moeder en zoon van 16 en 14 jaar oud. Asiel Breda adviseerde om de katten te laten doden want zij wilden ze niet aannemen. De dierenarts die werd geraadpleegd nam contact met ons op. Moeder en zoon ‘kat’ zijn inmiddels hier en de ‘mensenkinderen’ die inmiddels weer in Afrika zijn hebben de katten nu virtueel geadopteerd.  
Op woensdag 29 juni kwam er een einde aan een lang, gelukkig en tot dan toe pijnloos kattenleventje. Ieder afscheid doet pijn maar Polleke heeft tot op hoge leeftijd mogen genieten van al het moois wat het leven een kat te bieden heeft. Slaap wel lieverd...

*************


Piet Piraat  † 15 juni 2016

Blinde kat Piet Piraat werd een aantal maanden geleden liefdevol in huis en hart van Miranda opgenomen. We vertelden haar eerlijk en oprecht dat het slechts voor een korte periode zou zijn omdat Piet toch al wel aan zijn levensavond begonnen was. Dappere Miranda ging ervoor en Piet heeft genoten. Vers gekookte vis, bij mooi weer samen buiten in het zonnetje en lekker samen met hondje Rocky in de mand slapen. Van woensdag op donderdag is Piet in zijn slaap overleden. Om 23.00 uur nog heerlijk wat vers gekookte vis verorberd en 's nachts gedurende zijn slaap het tijdelijke voor het eeuwige verwisseld. Slaap wel lieve Piet Piraat en dankjewel lieve Miranda voor de bijzonder liefdevolle verzorging gedurende zijn laatste levensmaanden!


************



Stevie †  22 februari 2016

Onze Stevie bracht afgelopen zaterdag vanwege neusbloedingen al een spoedbezoek aan de weekendarts. Het leek hem even beter te gaan. Vanochtend was de neusbloeding echter amper te stelpen dus ook Stevie uiteraard mee naar dierenarts Sofie. Ook hij kreeg een roesje om alles in de sinusstreek goed schoon te kunnen maken zodat we daarna een röntgenfoto konden maken in de hoop op een goed overzicht. Helaas werd op dat moment duidelijk dat een tumor met uitzaaiingen door het gebied woekerde. Niet operabel! Met ontzettend veel verdriet, ook van dierenarts Sofie hebben wij moeten besluiten om Stevie in te laten slapen. Mijn God, de lieverd! Volstrekt blinde Stevie werd enkele weken geleden totaal onderkoeld aangetroffen in een plas water, ergens middenin een bos. Een plaats waar de lieve schat onmogelijk op eigen kracht terecht gekomen kan zijn. Wie heeft hem daar gedumpt en was de reden? Je was hier zo kort, je hebt zo hard geknokt, samen gestreden en allemaal verloren. Slaap wel, lieve Stevie! Wat hadden we je graag een lang en gelukkig leven gegeven. Stevie zal zijn grafje vinden hier in ons Kattenwoud, daar waar hij zo welkom was en geliefd is!


************


Krekeltje † 19 november 2015

Krekeltje werd uitgemergeld gevonden op de Krekelberg te Roosendaal. Zijn voormalige eigenaresse werd achterhaald, tekende afstand en het stokoude diertje mocht bij ons blijven wonen. Met behulp van vocht, pijnstilling en een uiteindelijke grote gebitsbehandeling kregen wij hem er weer bovenop!
De lieve schat genoot met volle teugen en verbleef met het oog op de komende winter in ons verwarmde Marga-huis. Hij kon het prima vinden met zijn mede-bewoners aldaar! Vanochtend bleek hij opeens zwaar aangedaan te zijn en Els reed met piepende banden met hem naar dierenarts Sofie. Zware hartproblemen en Krekeltje was stervende. We konden niet anders dan beslissen om Krekeltje te laten vertrekken. Mond en hart staan onlosmakelijk met elkaar in verbinding en waarschijnlijk hebben de eerder te lang onbehandelde gebitsproblemen het hartfalen tot gevolg gehad!
Slaap wel buitengewoon lief, innemend en dankbaar poezenmannetje. Het was fijn om nog een poosje goed voor je te mogen zorgen maar veel liever hadden we je nog veel langer bij ons gehouden!

Hieronder het verhaal van Krekeltje:

12 augustus 2015
In de nacht van maandag op dinsdag troffen Sam en Kevin, de dochter en schoonzoon van vrijwilligster Jeanet, dit hoopje ellende aan. Ze namen de kleine 'vlooienbaal' mee naar huis alwaar hun stafford zich graag aan hem tegoed wilde doen. Een volstrekt onhoudbare situatie. Gisterochtend kwam de kat dan ook maar naar hier, want waar moet je er anders mee naartoe? Poeh, poeh... We dachten even dat hij het loodje zou leggen maar een spoedvisite aan een dierenkliniek in Bergen op Zoom bracht aan het licht dat het dier minstens 15 jaar oud is, zoveel tandsteen heeft dat hij maar moeizaam kan eten en dat hij was uitgedroogd. Parasieten bestrijden, beetje aansterken want hij is brood- en broodmager en dan het tandsteen laten verwijderen. Pas dan zal er geënt en getest kunnen worden. Wegens zwakte zwalkt hij nu nog in het rond... Hij is gevonden op de Krekelberg en zijn 'werknaam' is hier dus voorlopig Krekeltje. Krekel is een erg lieve gecastreerde kater! We begrijpen dan ook niet goed dat hij niet wordt gemist!
18 augustus 2015
KREKELTJE VASTE BEWONER VAN HET KATTENWOUD.
We zijn overeengekomen dat het Kattenwoud de veiligste omgeving is om Krekel zijn welverdiende oude dag te gunnen. Zijn voormalige eigenaresse, die hem al geruime tijd uit het oog was verloren, heeft afstand van hem gedaan. Lieve Krekel, op naar jouw volledig herstel en welkom als vaste bewoner van het Kattenwoud!
19 augustus 2015
Gisterochtend zijn we overeen gekomen dat de eerder in erbarmelijke toestand gevonden Krekeltje hier blijft. En dat schrijf ik nu wel zo simpel maar dat was het niet. De oorspronkelijke eigenaresse was de kat al jaren geleden uit het oog verloren. Inmiddels lang geleden verhuisd en ook op dit moment 'niet in goede doen'. Een verre buur zou zich om de kat hebben bekommerd en daar was de kat al meermaals ontvoerd om elders te worden gedropt.. Maar daar krijg je natuurlijk niet dermate veel tandsteen van dat eten onmogelijk wordt. Desalniettemin, ook geen veilige omgeving voor het diertje. Toen waren er ook nog mensen aan de poort die even wilde weten of het die kat wel was. Dat lijkt me in geval van een chip redelijk overbodig. In overleg met degene die als eigenaresse geregistreerd stond heeft zij afstand gedaan van Krekeltje mits hij bij ons mocht blijven. Oké! Krekel is dus ons nieuwste bewoner in het Kattenwoud. Hij doet het goed en hij is welkom. Wel op zoek naar een virtuele adoptant die op die manier een bijdrage wil leveren in zijn onderhoud en nog te begane medische kosten.
Update 23 augustus 2015
Volgende week worden zijn tanden schoongemaakt en wordt hij getest.




***********


Bink † 7 november 2015

Hij was al wat ouder en al een poosje aan de sukkel. Hij werd wekelijks gecontroleerd door onze stichting dierenarts die ons verzekerde dat Bink nog plezier had in zijn leventje en vooral genoot van de lekkere hapjes die hij kreeg toegestopt vanwege zijn wat broze gezondheid. In de nacht van vrijdag op zaterdag is Bink in zijn slaap overleden. Slaap wel lieve, zachtaardige kattenman, we zullen je missen maar we weten dat je hier zo ontzettend gelukkig was in de laatste fase van jouw leven!
lees hieronder zijn verhaal:
Bewoner sinds 24 oktober 2013
Bink is één van de vier bejaarde katten die redelijk kansarm in het asiel te Walcheren verbleven. Zodra wij een beetje plaats hebben denken we graag aan de katten die te lang en vrij uitzichtloos in een asiel verblijven. Simone van asiel Walcheren neemt daarbij dan ook nog graag de kans te baat en vraagt op de valreep of er nog net eentje meer bij kan. Gelijk heeft ze, want iedere kat die weer een goed plaatsje heeft is weer mooi meegenomen. En zodoende arriveerde hier vandaag Gijs, een mooi dameslapje van 18 jaar die het veld moest ruimen vanwege een verhuizing van haar eigenaresse. Rode Tommie is maar liefst 20 jaar en hij moest weg omdat er op die leeftijd nu eenmaal wel eens iets naast de kattenbak beland. En rode Max kwam ooit samen met Boerboel Milan in het asiel terecht. Milan is inmiddels in het asiel overleden en Max kampt met huid en longproblemen.... Bink is een 15 jarige schat van een kat maar werd door aspirant adoptanten steeds over het hoofd gezien in het asiel. Kom op oudjes: we gaan er hier nog een mooie tijd van maken!
Nieuwkomer Bink is een superbink met superhonger! Onzettend lief en aaibaar



************


Sientje † 13 oktober 2015

In juni werd er een overleden man gevonden in zijn huis in Middelburg. In eerste instantie leken de omstandigheden verdacht en een groot onderzoek volgde. De overleden man bezat twee katten die gedurende lange tijd ook nog eens in de woning moesten verblijven i.v.m. het politieonderzoek. Uiteindelijk waren Sientje  en zwarte bejaarde Gabber in het asiel beland. Kattenwoudambassadrice Marga had zielsmedelijden met hen en zocht een plekje voor de kansarme dieren. Ze kwamen naar hier.
Sientje onderging vrijwel onmiddellijk een operatie aan een oude wond waaruit weefsel puilde. Na hun gewenningsperiode lopen ze nu al vrij en blij door het Kattenwoud en het zijn aangename en dankbare bewoners.
Update 25 september 2011
Sientje heeft een speciaal plaatsje in het hart van Els weten te veroveren want deze slimme poezendame komt Els iedere avond rond voedertijd ophalen omdat ze dan echt naar eigen huisje en poezenbedje gebracht wil worden. Haar wacht dan een paar extra kroeltjes en een bijzonder smakelijke maaltijd.
Update 25 maart 2013
Binnen het Kattenwoud worden voorbereidingen getroffen voor de bouw van het Marga-huis. Ook zijn er verbouwingen betreffende de hondenunits en poes Sientje bleek daar niet erg van gecharmeerd te zijn… Zij zat stilletjes weggekropen in een kattenkrabpaal alwaar Els haar uit heeft gehaald om gedurende de verbouwing maar lekker veilig in de Kattine te verblijven! Ik schreef het al eerder; de Kattine is een grote aanwinst voor iedereen.
Update 27 november 2014
Poes Sientje woont in onze Kattine, de lieve schat is zo dement als 'de draaideur bij het postkantoor' maar dat deert haar voor geen meter. Ons ook niet, behalve wanneer zij de weg naar de kattenbak eens verwart met de zitting van de bank.

13 oktober 2015
Onze lieve, oude, beetje demente Sientje werd vanochtend getroffen door een herseninfarct. Samen met dierenarts Ingrid hebben we nog keihard geknokt voor haar leventje maar onze Sientje besloot vanmiddag voorgoed haar oogjes te sluiten. Lieve Sientje, slaap wel!



********



Twin † 24 augustus 2015

Ruim 18,5 jaar geleden reed onze toenmalige paardendierenarts achter een poes die doodgereden werd door zijn voorganger. Hij stopte en dacht dat de doodgereden poes hoogzwanger was. Hij haalde er twee voldragen kittens uit, twee kittens in één placenta. Eén ervan gaf ik de naam Twin en die overleefde in een skitrui. Mijn flessenkind en mijn voor altijd daar waar ik ben kattenkind... Na 18,5 jaar trouw, slapen in één bed en er altijd zijn 'speelde' ik gisteren voor God. En dat voelde alles behalve fijn maar ik mocht mijn Twin niet laten lijden! Gisteren liet dierenarts Sofie één van mijn beste vriendjes vertrekken.....
We hebben hem begraven in de skitrui waarin hij groot werd. Dat was het idee van Jan en ik had het niet beter kunnen bedenken. Het doet pijn: maar het is goed zo... Even uithuilen en ik zou het morgen graag weer allemaal opnieuw doen..
Slaap wel mijn allerliefste...



************


Zazie † 2 juni 2015

Zazie is een pracht van een schilpadpoes en beschikt over het daar zo vaak mee gepaard gaande karakter! En hoe kunnen we dat het beste omschrijven? Zazie is een geweldige poes met KARAKTER; punt !!! Je mag haar of je mag haar niet... Ze kan zo lekker sago zijn maar soms ook vreselijk aanhalig... Het is altijd weer afwachten hoe menselijke liefdesbetuigingen bij haar in de smaak vallen. Hier mag ze haar eigen zelve zijn maar in het asiel waar zij door haar vorige eigenaren werd gedumpt sprong ze niet in positieve zin in het oog! Iedere aspirant eigenaar wandelde zomaar aan haar hokje voorbij! En ook dat bracht zeker geen ommekeer in haar licht vandalistische gedrag. Op het uitdrukkelijke verzoek van asiel Walcheren kwam zij bij ons wonen! Zazie is 9 jaar.

update 25 februari 2010:  Dinsdag 9 januari kregen we maar liefst 4 nieuwe bewoners. Allen afkomstig vanuit het asiel Middelburg. Zazie en Pebbles zijn beiden ‘aaibare’ poezen, toch zijn het geen van tweeën poesjes om zonder handschoenen aan te pakken want de dames vinden dat hun wil wel wet is en regeren met lange nagels! Bij Pebbles overheerst daarbij een ronduit nare gewoonte, ze slaat naar gezichten op het moment dat aandacht van mensen door haar niet langer is gewenst! Zazie is een bloedmooie schildpadpoes maar zij beschikt over het daarmee zo vaak gepaard gaand karakter, en dat heeft weinig te maken met de loomheid, noch de goedheid van een schildpad. Deze poezendame kan van een schattige kroelpoes in een oogwenk veranderen in een ontiegelijk chagrijn die er zomaar opeens op los ramt. Kortom; geen poesjes die je gemakkelijk kunt herplaatsen en ze zaten daardoor al langere tijd in het asiel. Geen enkele aspirant poezenbaas bleek bereid hun gekke kuren voor lief te nemen en het asiel verzocht ons om hen op te nemen. Hier mogen Pebbles en Zazie doen wat ze willen zonder dat er ooit nog iemand zich aan zal storen!
update 13 maart 2010
Dinsdagavond 2 maart bracht dierenarts Sofie een bezoekje. Zazie (asielkat) krijgt kale plekken en we willen natuurlijk wel zeker weten dat het niet een besmettelijke huidziekte betreft alvorens we haar hier los laten. Met ‘gevaar voor eigen leven’ onderzoekt Sofie dit schildpadpoesje; stresslikken in het asiel waardoor ze een verklitte ondervacht heeft gekregen. Nu doet ze gelukkig niet meer aan stresslikken en de klitten vallen uit, dat geeft kale plekken. Niet mooi maar wel volkomen onschuldig.
Vanaf woensdag 3 maart mogen de 4 voormalige asielkatten los over het terrein lopen. Zazie haar zo specifieke ‘schilpadkarakter’ lijkt er op te bekomen en ook in de omgang met andere katten en honden doet ze het eigenlijk buitengewoon goed. Ik kan niet zeggen dat de katten (geen van vieren) heel specifiek naar elkaar toetrekken maar het gekke is wel dat ze stuk voor stuk met Biggetje op kunnen schieten en dat voorrecht is hier niet aan alle katten voorbehouden.
Update 25 april 2010
Donderdagochtend 8 april ving Els vier katten waar Charlotte mee naar de dierenarts ging. Zazie is sterk vermagerd en zij kreeg medicatie mee die Els haar onmogelijk toe kan dienen maar alleen al het zien van Sofie heeft haar gezondheid met sprongen vooruit doen gaan. Zij heeft last van een worminfectie vanuit het verleden.
Update 3 juni 2015
Ze kwam hier ooit vanuit een asiel als onherplaatsbare kattekop. In ons Kattewoud heeft Zazie naar waarde genoten: zij van ons en wij van haar! Gisteren werd duidelijk dat de ouderdom haar teveel parten gingen spelen en moesten wij haar laten gaan. Naast de leegte voelen we ook dankbaarheid dat we haar nog zovele mooie jaren mochten en konden geven.


****************



Mambo † 19 mei 2015

9 juli 2013, vroeg uit de veren want onze nieuwste bewoner moest al om 9 uur bij dierenarts Sofie zijn.
Mambo, door Maruja eigenlijk Rambo genoemd maar hij pleegt eerder een dansje dan dat hij een gevaarlijke pose aanneemt. We gaven er dus een wat zachtaardige draai aan. Vanochtend getest, geënt, gechipt en gecastreerd. Alles goed verlopen en we hopen ook spoedig verlost te zijn van zijn verschrikkelijk penetrante katerlucht, want dat is niet te harden! Mambo is gewoonweg een dotje, door voormalige eigenaar ongecastreerd op straat geflikkerd en dan mag je het als kat gewoonweg maar uitzoeken en of je welkom bent waar je, gedreven door hormonen, uiteindelijk uitkomt is maar zeer de vraag. Uiteindelijk kon Mambo nergens meer terecht. Ed en Maruja hebben Aidskatten en daar mag een niet geinfecteerde kat natuurlijk niet mee in contact komen. Mambo mocht naar hier! Vandaag werden dus de noodzakelijke medische voorbereidingen getroffen voor een lang en gelukkig kattenleventje.
Update 16 juli 2013
Mambo verblijft momentel in de buitenren bij Wonga en de kat met 3 pootjes.  Hij heeft het al helemaal naar zijn zin en ligt heerlijk in 1 van de grote manden aan de wand. Zo kan hij alles goed overzien.
Update 19 mei 2015
Ten gevolge van een noodlottig ongeval is heden Mambo/Rambo overleden.  Lieve kleine, anderzijds grote Rambo/Mambo je zult gemist worden!


****************


Bolleke † 4 mei 2015

25 juni 2014
Ze leefden jarenlang bij een zorginstelling te Ossendrecht. Werden gevoerd door de cliënten maar de instelling werd wegbezuinigd. Het pand werd verkocht, de bewoners verhuisden naar Den Haag maar de voormalige
zwerfkatten waren daar niet welkom. Directie, medewerkers en cliënten hebben gedaan wat ze konden maar de dieren konden nergens terecht. Het asiel was er (gelukkig) heel open en eerlijk over, niet gesocialiseerde katten worden
gedood. En dat was nu juist niet de gewenste optie. Omdat ze werkelijk nergens anders meer terecht konden hebben wij een plaatsje voor hun vrijgemaakt. Ze zijn hier nu bijna twee weken, worden keurig voorzien van
hun natje en droogje, dat waarderen ze zeer. Langzamerhand gaan ze ook al eens iets vaker gebruik maken van de kattenbakken en dat waarderen wij dan weer zeer! Het echte verwilderde slijt ooit maar het zullen nooit
schootkatjes worden. Hoeft ook niet: zolang ze maar veilig en gelukkig zijn....

Cijper Bolleke kreeg haar naam van de bewoners van de zorginstelling waar de dieren vertoefden.

Update 4 mei 2015
Ze was al even 'aan de sukkel', knapte op en werd weer ziek. Vanmiddag kwam tijdens een uitgebreid onderzoek aan het licht dat Bolleke tumoren in de lever en de pancreas had. Omdat het onderzoek plaatsvond onder een roesje, konden wij niet anders dan besluiten om haar vredig in te laten slapen. Rust zacht bijzondere poezendame. Van voormalig zwerfster naar een poesje met Koninklijke allures...


**********


Ossie † 8 april 2015

Op eerste paasdag was Ossie niet in orde. Het leek allemaal redelijk onschuldig en voorzien van medicatie kreeg hij een extra safe en warm plaatsje binnen onze quarantaineruimte. De medicatie leek aan te slaan. Vanmiddag ging het hem opeens minder goed en dierenarts Sofie was op de kliniek aanwezig voor een spoedconsult. Onder een roesje volgde een nader onderzoek en werd duidelijk dat grote tumoren in de slokdarm en luchtpijp hem parten speelden... We konden niet anders dan in het belang van Ossie beslissen om hem vredig te laten vertrekken....
Ossie was een eerder verwilderde kat die jarenlang leefde bij een instantie in Ossendrecht die werd wegbezuinigd. Op verzoek van directie en cliënten mocht Ossie bij ons wonen. Het werd een dankbare en zelfs een gezellige bewoner waar we veel te snel gedwongen afscheid van moesten nemen. Lieve, leuke Ossie: slaap wel!


**********



Willeman † 12 November 2014

Jaren geleden verloor zijn eigenaar zijn werk, echtgenoot en zijn huis... Willeman was toen al op leeftijd en nergens meer welkom, ook het asiel in Tilburg vond hem toen al té oud. De katteschat was hier echter meer dan welkom. Een huilende eigenaar liet hem achter maar daarna nooit meer iets van hem mogen vernemen. Best wel jammer want daardoor heeft hij nooit geweten dat Willeman het hier geweldig naar zijn zin had. Een meer dan geliefde bewoner werd van het Kattenwoud.....
Een markante bewoner, vaste gast in onze Kattine en zeer nadrukkelijk aanwezig bij onze Kattinedinertjes! De laatste tijd aan de sukkel, beetje erg oud, beetje erg broos... Steeds vaker een ongelukje hier en daar maar dat alles mocht zijn pret niet drukken want zodra er eten was, was ook Willeman er! Vanmiddag gebeurde er iets in dat broze lijfje... Ik dacht aan een hersenaandoening. Dierenarts Sofie gebeld, die was na haar bevalling weer aan het werk. Ouderwets aan het werk want die riep meteen "Kom er maar mee." Jan heeft gereden en ik heb Willeman dicht tegen me aangehouden, ik wilde hem niet in een mandje vervoeren. Het bleek zijn hartje te zijn... Willeman is in onze armen vredig naar de kattenhemel vertrokken, daar waar hij weer 'jong van harte' zal zijn...
Joh, wat zullen we je missen! Je leefde letterlijk en figuurlijk heel dicht bij ons en in veler harten. Jouw virtuele adoptant Jantien zal ook ontdaan zijn door jou heengaan en toch blijf je bij ons. Je vond jouw laatste rustplaats in ons Kattenwoud... Ik pink een traantje weg maar... Gek genoeg voel ik ook iets van grote dankbaarheid. Dankbaar omdat we jou nog konden geven waar je zo van genoot: het leven zelf! Slaap wel lieve oude, zo gewaardeerde poezenvriend van velen...

*********


Misha † 31 oktober 2014

Mitchie (Misha), een oudere poezendame die in het verleden toebehoorde aan een oudere mevrouw waarmee dit verlegen poezenmeisje een prima band onderhield.
Haar vrouwtje overleed en haar baasje verhuisde naar een bejaardentehuis waar poezen niet welkom zijn. Ze was een beetje onder de indruk van alle drukte en tumult die zij heeft moeten doorstaan. Mitchie wilde graag in haar eigen tempo wennen aan alles en iedereen die zich nu opeens om haar bekommeren. Ze was gewoon een lief poezendametje op leeftijd die wij nog veel langer hadden willen verwennen!
31 oktober lag poes Misha op een voor haar vreemde plaats. Even hondje Gipsy binnen gedaan en op nadere inspectie uit maar toen was Misha verdwenen. Tussen de middag ben ik weer met één van onze honden naar haar gaan zoeken. Ik vond haar liggend in het bos en scheurde met piepende banden naar de dierenarts. Die kon helaas niets anders dan vaststellen dat ze stervende was, we hebben haar laten vertrekken... Potverdorie! Je houdt hier rekening met een paar 'kwakkeltjes' die onafgebroken in de watjes worden gelegd en onze oude Misha trekt er zomaar snel tussenuit.
Misha genoot hier nog met volle teugen van al het moois wat het Kattenwoud te bieden heeft aan voormalige boerderijkatjes.... We hadden haar graag nog wat langer bij ons willen houden.
Slaap zacht lieve Misha, we zullen je missen...

*******************


Tinus † 13 augustus 2014

Het is alweer enkele jaren geleden dat er voor deze onzindelijke poezendame een eurthanasieafspraak was gemaakt door de vorige eigenaar. Ze was vanwege de onzindelijkheid toen al jarenlang woonachtig op een zolder. Op verzoek van een vriendin van de eigenaar mocht Tinus bij ons komen wonen en hier heeft ze naar hartelust rondgebanjerd. De laatste tijd was ze een ernstige nierpatiënt en dierenarts Sofie toverde haar met regelmaat weer op pootjes. Vanochtend was voor ons duidelijk dat het nu de laatste loodjes waren...
Tinus leed geen pijn en lag rustig in een mandje. Daarom besloten we niet met haar te gaan 'reizen' maar rustig de komst van Sofie af te wachten. Die heeft onze Tinus vanmiddag in alle rust laten vertrekken... Tinus vond haar laatste rustplaats bij ons in haar eigen Kattenwoud! Slaap wel lieve Tinus.

**********


Ome Cor † 25 mei 2014

Ome Cor was een oude zwerver die jarenlang werd verzorgd door een hoogbejaarde dame. Haar gezondheid liet dat niet langer toe en voor ome Cor werd een oplossing gezocht. Els adviseerde de mensen eerst nog in de buurt te informeren of er iemand op gepaste wijze voor ome Cor kon zorgen maar niemand leek daartoe bereid. Zodoende werd ome Cor hoogbejaard en na levenslang individueel te hebben rondgezworven op zondag 11 april naar ons gebracht. Hij vindt het hier een ware nachtmerrie! Ome Cor houdt er helemaal niet van om omringd te worden door soortgenoten en al zeker niet door een rechtoploper die hem netjes uit een bakje willen laten eten en gebruik willen laten maken van een kattenbak. Ome Cor ligt stilletjes onder een kussen en lijkt bijna apathisch te zijn! Els heeft zielsveel medelijden met hem en had hem deze verhuizing echt graag bespaard! We proberen er nog het beste van te maken.

Inmiddels draait Els cassettebandjes af waarop haar stem te horen is in de hoop dat het hem tijdig toch nog als iets vertrouwds in de oren zal gaan klinken. Wij hopen en bidden dat ome Cor op zijn oude dag toch nog een beetje vreugde zal mogen leren kennen maar voorlopig taalt hij zelfs nog niet naar de exquise kattenlekkernijen die hem hier voorgeschoteld worden. Wij voelen vanuit het diepste van ons hart met ome Cor mee. Laat het een wijze les zijn voor mensen, we hopen dat men zich zal realiseren dat een verhuizing weg uit hun jarenlange vertrouwde omgeving voor de rasechte zwervers een ware traumatische ervaring is die maar zelden en dan nog met heel veel impact voor het dier, goed zal aflopen!  
Update 25 april 2010
De daarop volgende week is ome Cor zwaar ontdaan. Hij eet niet, komt niet van zijn plaatsje en Els begint zich ernstig zorgen te maken. Er werd contact opgenomen met de mensen die hem hier gebracht hebben. Het is zenuwslopend om zijn ‘verdriet’ aan te moeten zien. We bedoelen het zo goed maar hij vindt het hier helemaal niets en lijkt vastbesloten om dan nog maar liever naar de kattenhemel te vertrekken! De mensen die hem hier brachten beloven hun uiterste best te gaan doen om te kijken of terugplaatsing mogelijk is en zouden nog contact opnemen. Op het zware trauma van ome Cor na, gaat het hier zijn gangetje.
Op maandag 19 april komen ze eigenlijk ome Cor ophalen, maar juist op dat moment begint ome Cor te bewegen en Els besluit dat het in dat geval beter is om het nog even aan te zien.
Update 1 juni 2010
Ome Cor werd door Els naar de kattenren gedragen. Verstijfd van angst hing hij in haar armen.
Zondag 25 mei 2014 is ome Cor helaas overleden. Hij zal door iedereen in het kattenwoud worden gemist maar we zijn dankbaar dat hij hier nog een paar  fijne liefdevolle jaren heeft gehad. Slaap zacht lieverd...

**********


Ed Bever † 5 november 2013

Ed, samen met zijn broer Willem, zijn door de vorige eigenaren als doodbange wezentjes afgestaan in verband met een verhuizing. In het asiel bleken ze allergisch voor metaal en mede door hun hoge leeftijd waren ze onherplaatsbaar. Op verzoek van het asiel kwamen ze hier. Ze hebben als bijnaam De Metaalmannen en de Mentalisten. Deze broers zijn altijd samen en een onafscheidelijk duo.
update 6 nov 2013
Het is niet zolang geleden, maar het lijkt nu een ver verleden....
Luttele weken geleden was er geen deur veilig, hunkerde hij nog naar lekkere hapjes en struikelde we met regelmaat over zijn liefdesbetuigingen die zich bij voorkeur op je scheenbenen richten. Maar ons boegbeeld Ed is niet meer.

Gisteravond kwam er een einde aan een heel erg lang kattenleven want onze Ed werd maar liefst 21 jaar. Ooit hier samen met zijn broer Willem (overleden 2012) gekomen vanuit het asiel Middelburg, door bemiddeling van Marga. Beiden achtergelaten in het asiel, beiden behept met een metaalallergie. Markante persoonlijkheden waaraan we heel veel herinneringen koesteren. We gaan je missen lieve Ed....


**********


Kommes  † 18 oktober 2013

Kommes behoorde toe aan een man die vanwege gezondheidsredenen in een verzorgingstehuis werd opgenomen. De vergevorderde voorbereidingen van de verhuizing werden Kommes duidelijk teveel en hij verdween. Maanden later verbleef hij opeens weer in de nabijheid van zijn oude woning en Kommes was ook weer benaderbaar. Uiteraard wel totaal ontheemd omdat er van zijn ‘oude’ vertrouwde baasje/woonomgeving geen spoortje meer te bekennen was. Kommes werd gevangen en bij ons gebracht. Wij zullen proberen om het Kommes naar de zin te maken……
Update 28 oktober 2009
Kommes heeft op een wat omslachtige manier kennis gemaakt met het buitenleven. Zijn eerste dag in vrijheid bracht hij door in een boom. Hij koos daarvoor juist een boom die geworteld staat in het domein van de enige niet katproof bevonden hond die Els in het bezit heeft; en dat is niet slim! Alhier betekende het een kleine volksverhuizing want Els moest er niet aandenken wat er gebeurd zou zijn als Kommes uiteindelijk de boom had verlaten terwijl de hond in afwachting van zijn komst onder de boom was gestationeerd! Kommes is door alle commotie nog steeds een beetje van slag. Het domein van de niet gehele katproof hond moet dus nog beter worden beveiligd tegen ‘inbrekende’ katachtigen!
Update 25 december 2009
Het is winter in het Nispense kattenland! Er zijn katten die het geweldig vinden, er zijn katten die het werkelijk verafschuwen. Maar hoe dan ook; ze lijken er weinig onder te lijden. Jeroen heeft vlak voor aanvang van de grote kou nog extra voorzetramen geplaatst in het achterste tuinhuis. Kat Kommes was er zo blij mee dat hij daar onmiddellijk opnieuw permanent zijn intrek heeft genomen maar gek genoeg is Straatje uit eigen beweging verhuisd.
Update 9 januari 2010
Kommes ontpopt zich hier van verlegen jongen tot een ontzettend lieve kroelkat; een feestje om voor hem te mogen zorgen!
Update 25 september 2011
Kat Kommes raakt verschrikkelijk in de klit en krijgt daar nu zelfs medicatie voor. Hopen dat zijn haar binnenkort een beetje beter gaat zitten.
Update 18 oktober 2013
Helaas is onze Kommes vannacht in zijn slaap overleden. Jantien vond hem in de kattenkamer met de kattenflat. Hij lag zo 'mooi' op zijn dekbedje te slapen en pas bij een aaitje bleek hij van ons heen te zijn gegaan.  Vandaag vond Kommes zijn laatste rustplaats daar waar hij zo welkom was en waar hij zo heeft kunnen genieten van alles wat het leven aan een voormalig ongewenste kat te bieden heeft. Slaap wel, lieve Kommes! Het was een voorrecht om nog een aantal jaren voor je te mogen zorgen.


**********


Fred † 4 september 2013

Fred is na een zwerversbestaan, waarbij hij ook nog eens onzacht in aanraking kwam met een auto, liefdevol opgenomen in huis en hart van een kattenvriendin. Samen met Job en Janneke bracht hij daar naar volle tevredenheid zijn dagen door. Helaas werd de vrouw getroffen door een hersenbloeding en de familie nam contact met ons. De drie schatten van katten kwamen naar het Kattenwoud en de familie van de inmiddels overleden eigenaresse adopteerden hen weliswaar op afstand, maar wel volledig. Fred heeft 'een scheef bekkie' waardoor regelmatig aandacht voor zijn tanden een must is. Inmiddels heeft Fred zijn intrek genomen in onze Kattine en hij heeft het er prima naar zijn zin. Er kunnen wat hem betreft niet genoeg katminnende mensen onze ontvangstruimte bezoeken want Fred is gek op aandacht. Kattenmelk is zijn favoriete drank en zodra wij 's ochtends uit bed komen worden we 'gespot' door Fred. Hij stopt niet met miauwen voordat hij zijn ochtendglaasje melk heeft gekregen. Verder is Fred dol op haren en menig bezoeker wordt door hem getrakteerd op een gratis kambeurt met zijn scheve kattentandjes.    


Op woensdag 4 september in de middag begonnen de zorgen om Fred. Het ging hem niet goed, nog dit proberen, nog dat proberen.... Over en weer telefoneren. Sms-en. Dat hele grote dubio-moment. Konden we nog iets voor hem doen als we voortijdig terugkeerden? Hem vasthouden, nog één keertje knuffelen, vertellen hoeveel we van hem houden.... Inmiddels was Fred onder invloed van morfine wel 'pijnvrij'. Nog in afwachting van één bloedtest en inmiddels comateus.... Volledige nier- en schildklierfunctie blokkade. Fred is vertrokken naar daar waar pijn en ellende geen vat meer op hem hebben. En onze Charlotte heeft Fred opgehaald en hem begraven op een (voor hem) dierbaar plaatsje bij ons in de tuin! En de zee in Texel is sindsdien een paar liter zout (tranen)water rijker....


**********


Tank  † 29 augustus 2013

Deze ferme kater is afkomstig uit het asiel van Schiedam waar hij de naam Droopie kreeg. Hij is slechts 4 jaar oud en verbleef al drie jaar in het asiel. De beperkingen binnen het asiel bevielen hem niet zo en dat kwam zijn karakter/aanhankelijkheid niet helemaal ten goede. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat deze 'je weet wel' kater nooit werd uitgezocht door de bezoekers van het asiel. Na al die jaren werd Droopie nogal droevig en depressief, daarbij ontpopte hij zich ook nog eens als een onverbeterlijke binnenplasser en daarmee waren zijn kansen op herplaatsing al helemaal zo goed als verkeken. Toen men helemaal geen raad meer wist met hem werd het Kattenwoud geraadpleegd en deze depressieve binnenplasser mocht bij ons komen wonen. Droopie bleek alras niet zo droevig maar meer een echte kroelkat. Hij eet als een havenarbeider en heeft het prima naar zin. Volgens de vrijwilligsters van het asiel kon hij het niet al te best met honden vinden maar dat blijkt reuze mee te vallen. Inmiddels loopt hij al vrij rond over het terrein, is van niets of niemand onder de indruk en hij eet gewoon met de andere katten mee. Naar de honden kijkt hij niet op of om! We vonden dat de naam Droopie teveel aan zijn droevige verleden herinnerde en we vinden Tank wel bij hem passen. Hijzelf vindt het allemaal best, hij heeft het prima naar zijn zin.

Kat Tank gaat zienderogen achteruit. Ook hij is 27-8-2013 nog naar de dierenarts geweest. We kregen injecties mee en een (menthol)goedje om in zijn bekje te spuiten. Inmiddels zijn de bloeduitslagen van Tank wel binnen en die zijn zeer verontrustend, het lijkt op de aanwezigheid van tumoren te duiden... Later op de dag volgt een echo. Maar hoe erg we het ook vinden, mocht de schat geen enkele kans op genezing, kwaliteit van leven meer hebben, dan zullen we helaas moeten besluiten om Tank te laten gaan.
Na een lange en slepende lijdensweg is heden, 29 augustus 2013, onze Tank overleden. Deze 'tank' van een kat was nog maar een fractie van zichzelf en vanochtend konden wij niet anders dan beslissen om onze Tank verder lijden te besparen. Tank blijft bij ons, ook hij vindt zijn laatste rustplaats in het Kattenwoud, daar waar hij zo geliefd was!
Slaap wel, lieve Tank. Wat zullen we je missen...


**********


STRAATJE

In de nacht van 27 op 28 augustus 2009 kreeg onze voorzitter een smsje binnen. Op een drukke weg in Ossendrecht had men een zielig katje gesignaleerd. Natuurlijk werd er direct geantwoord dat men goed moest kijken of dit katje niet aan iemand toebehoorde maar de vinder was erg resoluut! Het katje was uitgemergeld en ook duidelijk ‘de weg kwijt’. De vinder regelde versterking, het katje werd gevangen en de volgende ochtend in alle vroegte naar ons gebracht. De arme schat was meer dood dan levend! Bovendien kwam ze niet alleen want dit lapjespoesje verkeerde in het gezelschap van honderden vlooien, haar hele huidje was bezaaid met rood ontstoken korsten. De prut liep uit beide oortjes en haar neus bevat een grote, niet operabele tumor. Allereerst werden alle parasieten bestreden en werd het arme poesje voorzien van eten en drinken wat zij beiden in overdaad tot zich nam. Ze weet dat ze veilig is en ze slaapt veel en diep!
Straatje groeide uit tot een zeer populaire bewoonster, een echte schat. Dierenarts Sophie wist haar meerdere keren, door middel van een wonderspuitje, op te monteren. Straatje voelde zich in het Kattenwoud helemaal thuis en we zijn dan ook blij dat we deze lieverd nog een paar tevreden jaren hebben kunnen geven.
Helaas is Straatje vannacht, 30 juli 2013, uit zichzelf, liggend op de bank in haar eigen huisje, overleden! Straatje wordt hier, daar waar ze zo thuis en welkom was, begraven. Slaap wel lieve Straat. Je was, bent en blijft heel bijzonder....



**********


Eddie is sedert december 2008 bij ons. Eddie is een zeer lieve kater die heel lang heeft moeten wennen bij ons. Minstens 2 maanden lang snapte Eddie niet waarom hij het hem zo geliefde huis moest verlaten (De gezinsuitbreidingen konden Eddie niet bekoren en dit uitte zich in binnenplassen. Daarbij was de vrouw des huizes weer zwanger en dus moest Eddie weg). In eerste instantie hadden wij geen plaats en de vorige baasjes van Eddie wachtten met veel geduld tot er een kamertje vrij was gekomen. Eddie heeft zich maandenlang doodongelukkig gevoeld, niets kon hem blij maken…Inmiddels heeft Eddie door dat het bij Dier en Project toch wel een beetje heel leuk is en hij is aardig bijgetrokken en trekt inmiddels aardig zijn eigen plan op het terrein.
update 5 april 2010
Ed kreeg weer een prikje tegen zijn allergie omdat hij steeds een beetje bloed bij zijn ontlasting had, ook dat is een teken dat zijn allergie intern aan het opspelen is.
Update 25 juni 2013
De dag begon hectisch want vanochtend lag kat Eddy in een kattenbak in het tuinhuis. In eerste instantie dacht ik aan een soort attaque maar daarvoor stonden zijn ogen te helder en zijn gezichtje was niet scheef of niets. Hij kon gewoon niet meer op zijn pootjes staan. Voorzichtig hebben Jan en ik hem in een reismandje getild en meteen met hem naar de dierenarts. Om een heel lang verhaal, heel kort te maken: Eddy is daar nu nog maar alle onderzoeken tot op heden ten spijt is er nog geen oorzaak van de verlamming gediagnosticeerd. Het enige positieve is natuurlijk wel dat we hopen dat iets wat zo acuut komt ook weer net zo acuut kan verdwijnen. Misschien is het een zenuwbeklemming?
Update 1 juli 2013
Zojuist goed nieuws ontvangen betreffende kat Eddy. De verlamming vertrekt langzaam, hij plast en poept geheel zelfstandig en krijgt nu alleen nog pijnstilling en een beetje fysiotherapie. Uitsluitend de onderste gedeelten van zijn achterpootjes functioneren nog niet naar behoren. Indien zijn toestand morgen nog stabiel is mag hij naar huis en hier lekker verder te kunnen herstellen!
update 28 juni 2013
Na dagen van onderzoek en in spanning afwachten werd gisteravond duidelijk dat kat Eddy een zwelling/bloeduitstorting heeft die tegen een nekwervel drukt. Er zit ook een scheurtje in een nekwervel en de kruisbanden van de linkerachterknie zijn kapot. Eerder was hij echter aan drie pootjes verlamd maar de voorpootjes functioneren gelukkig weer allebei. De zwelling neemt dus wel ietsjes af. Medicatie, rust en een beetje fysiotherapie moet de rest doen!
Update 8 Juli 2013  Eddy overleden
Eddy was opeens verlamd, verbleef in de kliniek en reageerde geweldig op de acupunctuurbehandeling. We waren dan ook vol goede moed. Helaas blokkeerden daarna opeens zijn nieren en Eddy ging zienderogen achteruit. Vandaag konden we niet anders dan beslissen om deze, zo gewaardeerde, Kattenwoudbewoner verder lijden te besparen. Potverdorie: wat zullen we hem missen!


**********




Indoor
September 2011, dierenbescherming West Brabant had een kat gevangen en via het “Kat zoekt buitenkans’ project was het diertje herplaatst. Helaas moest het daar na een paar weken ook weer weg en toen was er geen alternatief meer voor dit diertje! Op verzoek kwam het hier terecht. Het woont in één van onze achterste kattenhuisjes en dat was onbewust een goede keuze voor huisvesting van dit dier. Het plast terwijl het ligt en poept terwijl het loopt…. Helaas gebeurt dat dus niet eens in de buurt van de daartoe bestemde kattenbak en alles in zijn buurt stinkt inmiddels behoorlijk. Echt niet leuk! Inmiddels heeft deze kat de beschikking over een aantal kattenbakken met een diversiteit aan vullingen! Maar al onze goede bedoelingen ten spijt, we rapen nog steeds drollen van de vloer en wassen de plas uit kleedjes, kussens en andere gestoffeerde versierselen.  Inmiddels kreeg hij van Els de naam Indoor omdat hij niet naar buiten te krijgen is.

Update 30 maart 2013
Ze was ooit een 'wilde kat' en kwam in het traject 'kat zoekt buitenkans' terecht. Door de Dierenbescherming werd ze herplaatst maar ze durfde op de boerderij de stal niet te verlaten en moest wederom het veld ruimen. Via allerlei omwegen kwam ze hier terecht als gecastreerde kater die echter luttele tijd later beviel van een aantal dode kittens... Dierenarts Sofie heeft haar destijds het vege lijf gered want ze was er dood- en doodziek van! Haar naam werd Indoor want ze durfde de eerste tijd inderdaad niet naar buiten. Totdat wij een soort van 'rennetje' aan haar kamertje vast hadden gemaakt. Sinsdien was Indoor steeds vaker ook outdoor te spotten en ze werd een lieve, leuke bewoonster van ons Kattenwoud. Gisteren was Indoor duidelijk niet in orde. En ondanks dat er aan haar helemaal niets te zien, noch te vinden was is ze vanmorgen een natuurlijk dood gestorven. Ik vertrouw het niet helemaal, of liever gezegd, ik begrijp het niet helemaal en heb in overleg met dierenarts Katrien (die ook voor een raadsel stond) besloten om haar ontzielde lichaampje in de Universiteit te Leuven nader te laten onderzoeken... We willen gewoon geen risico nemen betreffende onze andere bewoners. Indoor zal zeer gemist worden... We hebben haar 'van ver zien komen' en uit zien groeien tot een menslievend en zeer dankbaar/tevreden poesje.

Medio mei 2013 hebben we de uitslag ontvangen:  geen bijzonderheden.

**********






Janneke
was een beauty, zowel aan de binnen als aan de buitenkant. Een zachtaardige kattendame van stand. Ze schikte zich in haar lot nadat ze door ziekte en overlijden van haar liefhebbende bazinnetje bij ons kwam wonen.
Maar Janneke raakte aan de sukkel en onverklaarbaar dook de één na de andere kwaal op. Op 14 december werd zij getroffen door een hersenbloeding, enkele dagen daarna leek het haar beter te gaan. Toen volgde er een fikse 'verkoudheid' die ook weer onder controle leek. Janneke logeerde twee weken bij dierenarts Katrien in huis ter observatie en verzorging. Janneke stopte op een gegeven moment met eten en liet duidelijk de moed zakken. Nader onderzoek bracht een grote tumor in de borstholte aan het licht. Niet operabel! Wij hebben helaas moeten besluiten om Janneke te laten vertrekken naar daar waar ze geen pijn meer zal lijden en waar hopelijk haar liefhebbende bazinnetje op haar wacht.



Jobke
kwam hier wonen op verzoek van de familie van een door een hersenbloeding getroffen kattenvriendin. Jobke was een pracht én een schat van kater die helaas niet zolang bij ons mocht zijn. Zijn voormalige bazinnetje overleed en niet lang daarna stierf Jobke vrij plotseling aan de gevolgen van blaasproblemen. Jobke wordt zeer gemist en heel erg graag hadden wij hem heel veel langer bij ons willen houden!  




Kattelientje
was het allerliefste poesje ter wereld. Ze werd door de dochter van Marga gevonden als jong diertje en door Marga liefdevol opgenomen binnen haar dierenfamilie. Kattelientje ontpopte zich tot een uitermate tevreden, zachtaardig en lieftallig wezentje. Na de dood van Marga kwam ze bij ons wonen en wij namen eigenlijk vanzelfsprekend aan dat wij nog lang voor haar zouden mogen zorgen. Kattelientje was hier altijd druk in de weer en vooral het verversen van de talloze waterbakken vond zij iedere dag opnieuw weer even boeiend. Ze had ook enkele privélegers en als enige bewoonster mocht zij op de tafel in de voerkamer haar maaltijd gebruiken. Maar op een vrijdag was ze niet helemaal superfit. Niets ernstigs maar wel dat je denkt er is wellicht iets aan de hand. Kattelientje bezocht dierenarts Sofie maar op het eerste zicht leek het allemaal reuze onschuldig. Kattelientje verbleef in de ziekenboeg op onze slaapkamer. Op maandagochtend ging het haar weer niet goed en wederom naar dierenarts Sofie. Terwijl ik daar met haar in mijn armen stond kreeg ze puntbloedingen. Er werd bloed afgenomen en Kattelientje kreeg een infuus. We zouden de bloeduitslag afwachten. Acute beenmergkanker veroorzaakte ook inwendige bloedingen en om te voorkomen dat Kattelientje zou stikken moesten we haar nog diezelfde middag laten vertrekken. De dood van Kattelientje kwam hier aan als een mokerslag! Niet alleen was ze een zeer geliefd poesje maar ze behoorde ook nog eens toe aan één der grootste dierenvriendinnen die het Kattenwoud ooit heeft gekend.
Kattelien behoorde oorspronkelijk toe aan mijn vriendin Marga die zo jammerlijk veel te vroeg overleed op 15 mei 2012.  Ik had de ilussie dat ik tot in lengte van dagen mocht zorgen voor alles wat ons zozeer met elkaar verbond.... Kattelien was de vervolmaking van elke vorm van poezenliefde zelf en vervulde dagelijks mijn hart met de tastbare verbondenheid en dankbaarheid!

We gaan ons aller Kattelientje ophalen om haar hier, daar waar ze thuishoort, te begraven. Lieve, lieve Kattelientje, we missen je nog iedere dag!




Iwan de verschrikkelijke was op zijn huidige opvangadres niet te handhaven, Els zegt altijd dat ze katachtige terroristen ‘spaart’ en hij mocht haar komen plagen. Hij heeft dat echter nooit gedaan, hij gedroeg zich keurig. Iwan had fulltime zijn intrek genomen in de hondenkamer. Ook daar is het lekker warm en hij liet zich toch niet imponeren door wie of wat dan ook. Als hij op het bed lag zochten de honden maar een ander plaatsje!

Op zaterdag 23 februari 2013 was de bingo in onze Kattine, de voorbereidingen waren getroffen en het stond op het punt te beginnen. Nog even snel de haren kammen en juist op dat moment begon kat Iwan de Verschrikkelijke, die recent aan een ontstoken kies was geopereerd, luid te krijsen. Els snelde naar hem toe en zag hem nog juist neervallen. Dierenarts Sofie was niet bereikbaar maar dierenarts Katrien snelde zich naar haar praktijk om Iwan te onderzoeken. Helaas stierf Iwan op het moment dat hij op de onderzoekstafel werd geplaatst. Iwan’s ontzielde lichaam kwam mee naar huis en we hebben hem begraven. Niet veel later begon de bingo en dan klapt een mens zowat uit elkaar door alle tegenstrijdige gevoelens. Het is verschrikkelijk om een dier zo te zien lijden, ook al was dat lijden van korte duur, om afscheid te moeten nemen en dan niet veel later geacht te worden om te entertainen…



Roeffy
is een kater die op een wel bijzondere wijze bij ons is gekomen. De buurvrouw van Chantal stond in juni 2009 voor de deur. Ze had last van een cyperse kater die bij haar op het terrein al het voer opat en ook sliep in hun slaapkamer. Ze maakte zich ernstige zorgen over deze kater want hij liep mank en daarbij had hij een groot gat in zijn kop met veel bloed en pus die door zijn eigenaren kennelijk niet verzorgd werd. Wellicht was het een zwerver. Afgesproken werd dat zij hem zou proberen te vangen en dan zou Chantal ermee naar de dierenarts rijden. Circa drie weken later stond er een andere buurvrouw aan de voordeur bij Chantal en Jeroen met eigenlijk hetzelfde verhaal. Zij had veel overlast van deze kater want hij at al het kattenvoer op (hij kwam door het kattenluik naar binnen), plaste heel het huis onder en haar eigen katten waren bang van deze kater. Hij sliep zelfs in hun mandje! Ze had al naar het asiel gebeld, maar deze zaten helemaal vol en zij namen geen katten meer op. Ook deze buurvrouw maakte zich erg zorgen om de kater.

Aangezien wij geen vangkooi hebben, zijn we naar Middelburg gegaan om een vangkooi op te halen. Deze bij de buurvrouw in de tuin geplaatst en na 1 nacht was hij al gevangen. Wij schrokken enorm van de wond op zijn kop. Midden op zijn hoofd zat een groot rond gapend gat vol bloed en pus, je kon op het spierweefsel en bot kijken. Het was net of er een flinke hap uit was. We zijn meteen naar de dierenarts gegaan met hem waar hij eerst is behandeld voor zijn hoofdwond. Volgens de dierenarts was hij geschoten met een loodgeweer. Daarna gekeken of hij gechipt was. Wij waren ervan overtuigd dat hij als vermist te boek stond. Immers, al een maand lang struinde hij in de buurt rond MET een hap uit zijn kop en een eigenaar laat zijn kat niet zo rondlopen.Het goede nieuws is dat hij gechipt was. Er werd contact gezocht met de eigenaren voor een hereniging. Maar de eigenaren wilden hem helemaal niet terug!! Ze hadden een hond gekocht en deze kon niet met de kat samen, dus hadden ze de kat de straat op gegooid en gaven hem eten in de tuin.

Aan Roeffy werd heel wat "gesleuteld". Hij moest nog gecastreerd worden, hij had een manke poot, moest zijn entingen nog hebben en daarbij had hij een druipende neus en hij ademde zwaar en reutelend. Bij de castratie vond dierenarts Sofie vond hem er nog niet helemaal "fris" uitzien en zij deed een test. Roeffy had kattenaids! Kattenaids is alleen besmettelijk als katten gaan vechten en als het een rustige kat is, hoeft dit helemaal geen probleem te zijn. Katten die Fiv zijn getest kunnen overigens nog wel een heel lang en gelukkig leven leiden. Roef is bij Rianne gaan wonen die meer Fiv katten heeft en het ging hem fantastisch goed.
Hier een filmpje van Roeftem http://www.youtube.com/watch?v=2tdLu6j4aO8

Helaas kregen wij op 3 januari 2013 het bericht dat Roef die middag was overleden.

Hij had redelijk wat tandsteen en dat wilde Rianne laten verwijderen. Haar dierenarts is aan huis geweest om hem in slaap te brengen om hem zo naar de kliniek te vervoeren, zodat hij de stress van het reizen niet zou hebben. Dit is goed gegaan. Toen ze aan de operatie begonnen zagen ze dat hij behoorlijk wat zweren in zijn mond en gehemelte had. Dit van de aids natuurlijk. Operatie was verder goed verlopen en hij leek goed bij te komen. Ondertussen heeft ze nog contact gezocht met een dierenarts uit Gent die gespecialiseerd is in (Aids) katten. Om te vragen of die speciale medicijnen had voor Roef wat goed zou kunnen helpen voor de zweren. Toen ze terug bij Roeffy kwam was hij overleden. Ze heeft nog hartmassage gegeven en geprobeerd hem te beademen, maar dit mocht helaas niet baten.
Rust zacht lieve Roef. Veel te snel ben je gegaan, maar wij zijn blij dat je nog 3 dikke mooie jaren bij Rianne hebt gehad!



In juni 2011 werd er een overleden man gevonden in zijn huis in Middelburg. In eerste instantie leken de omstandigheden verdacht en een groot onderzoek volgde. De overleden man bezat twee katten die gedurende lange tijd ook nog eens in de woning moesten verblijven i.v.m. het politieonderzoek. Uiteindelijk waren Rooie Sien en zwarte bejaarde Gabber in het asiel beland. Kattenwoudambassadrice Marga had zielsmedelijden met hen en zocht een plekje voor de kansarme dieren. Ze kwamen naar hier. In september 2011 had hij zijn plaatsje binnen onze bewonersgroep ook al helemaal weten te vinden. In januari 2012 heeft Gabber de verdwijntruc uitgehaald. Hij werd aan de andere kant van Roosendaal gevonden en naar het asiel gebracht. Hoe hij het voor elkaar heeft gekregen? Geen idee! Na betaling van 47,50 mochten wij de uitgehongerde Gabber weer mee naar huis nemen en daar waren we alweer blij genoeg om. In de periode tussen Kerst en Nieuwjaar 2012 werd de voltooiing van onze KATTINE een feit. Opzichter kat Gabber kwakkelde met zijn (bejaarde) gezondheid maar genoot met volle teugen van de bouw en het ontstaan van ‘zijn’ Kattine. Bij Gabber werd met behulp van een echoscopie een tumor op de dikke darm gevonden. Niet operabel dus we besloten om de arme schat pijnvrij zijn leventje op te laten leven. Aan dat pijnvrij kwam dinsdag 29 januari 2013 een einde. Gabber was op, kon niet meer lopen en miauwde klaaglijk. Dierenarts Sofie bespaarde Gabber een lange en pijnlijke doodsstrijd maar wat missen we die lieve en bejaarde opzichter.



Bruno
was sedert juni 2009 bij ons. De huiselijke omstandigheden van het leven dat hij leidde, maakte de tijger in hem los. Hier heeft Bruno zich ontpopt tot een echte kroelkat en zijn tijgerperikelen laat hij achterwege. Vooral de linkerschoen van Els heeft op hem een grote aantrekkingskracht. Hij vindt het best jammer dat er voor de rest nog een heel mens aanhangt. De vrijpartijen van Bruno met de linkerschoen van Els nemen zo langzamerhand extreme vormen aan. Hij doet dat namelijk ook op de momenten dat Els een hond uit wil laten, ongeacht welke hond Els op dat moment dan ook aan de riem heeft, en zo is het al gebeurd dat Els met Jochie op het parkeerterrein werd gesignaleerd met maar één schoen aan terwijl Bruno geheel tevreden elders op het terrein tijdelijk de beschikking had over haar andere schoen. Els loopt dan later terug, trekt haar schoen aan en Bruno slaat vier poten rondom haar scheenbeen in een poging om zijn geliefde te beletten om weg te lopen………. Tijdens de winter 2009/2010 zorgde Bruno tijdens het lopen op gladde ondergrond voor een extra hoge moeilijkheidsgraad, hij kronkelde onophoudelijk rond mijn benen.
De zomer was ook altijd spannend met Bruno, in de lenteweek van 1 april 2012 brak hij het tekenrecord van 6.  En ja, dan is het met “gevaar voor eigen leven” om deze weer van hem af te plukken. Sommige katten schijnen er toch wel erg aan gehecht te raken…Op 13 oktober 2012 is Bruno helaas overleden, hij was de vrijdag ervoor niet fit, later ging het beter maar voor de zekerheid een nachtje binnen gehouden en de volgende ochtend lag hij dood in zijn mandje.... rust zacht lieve Bruno.




Mac, althans zo hebben wij hem genoemd, is geboren in 1999. Hij werd in maart 2012 bij de dierenarts achtergelaten om af te maken. Mac had diarree en de eigenaar zag medicatie niet zitten, de dood dus wel! Mac is erg gefixeerd op eten en dat mag ook wel want het arme dier is broodmager. Wij vinden hem echt een zieltje en we hopen vanuit de grond van ons hart dat hij hier op zal knappen en nog een paar gelukkige jaren mag beleven. Els vindt het echter een (ex) katertje met een blik vol zorgen in zijn lieve kattenoogjes. Wij hopen dat wij hem zijn zorgen kunnen ontnemen en hem juist een zorgeloos kattenleventje kunnen bezorgen. In april liep Mac ineens niet meer zo soepeltjes. Bij nadere inspectie bleek hij een joekel van een abces aan zijn voorpootje te hebben. Gelukkig voor hem brak het even later open en kon alle “viezigheid”eruit lopen. Dit gaf hem gelijk wat verlichting. En daarbij nog een antibiotica spuit. En onze Mac loopt al weer een stuk soepeler. In juli 2012
kreeg hij tijdelijk medicatie voor een leverontsteking en dat vertraagde zijn achtergang enigszins. Een echo wees uit dat er verder weinig loos was behalve dan dat Mac over een bovengemiddelde hoge leeftijd beschikt. Mac oogt zeer sneu, hij is mager en heeft een dikke buik maar leeft zijn leven pijnloos. Recent bloedonderzoek heeft uitgewezen dat Mac’s schildklier dagelijks heel veel overuren maakt. Daardoor heeft Mac chronische honger. De medicatie voor een te snelle schildklier geeft veel hartproblemen en dat trekt onze Mac niet meer. Hij krijgt nu homeopathische medicatie. In overleg met dierenarts Sofie is besloten om onze Mac zijn eigen leven te laten leven zolang hij dat pijnloos doet. Het zijn werkelijk zijn nadagen waarvan hij nu op zijn manier nog geniet. Wij voorzien in zijn grote honger en knuffelen er lustig op los. Mac kwam vanaf dit moment niet meer in aanmerking voor virtuele adoptie.

Op vrijdag 8 augustus kwam er een einde aan het leven van onze Mac. Het zat er aan te komen maar toch overviel het ons nog. In de ochtend was hij niet aanwezig om te eten en dat was voor Mac ondenkbaar. Els ging op zoek en vond hem in een mandje in het tuinhuis. In eerste instantie dacht Els dat Mac al was overleden maar bij nadere inspectie bleek hij nog te ademen. Hij had dit mandje midden in het tuinhuis zelf uitgezocht en lag en vredig, rustig in een soort van coma. Jan en Els hebben bij hem gezeten, Sofie gebeld en na overleg besloten we niet met hem te gaan ‘sjouwen’ maar hem op zijn eigen plaatsje te laten vertrekken naar daar waar Mac weer jong en gezond zou zijn. Vrijwilligster Jantien heeft hem heel veel aaitjes, kroeltjes en geruststellende woorden toebedeeld en Els weet zeker dat Mac daar nog van genoot. Els hield Sofie op de hoogte. Helaas probeerde Mac aan het begin van de middag, tegen beter weten in weer op te krabbelen, en vertoonde daarbij tekenen van een hersenaandoening. Sofie was aan het opereren en kon de patiënten niet alleen achterlaten. Jan reed met Mac naar haar toe. We namen een grote bench en schoven Mac daar gewoon met zijn eigen dekentje zo in. Sofie heeft Mac laten inslapen. Mac kwam daarna terug naar het Kattenwoud alwaar we hem begraven hebben. Oude, lieve, magere, broze Mac is niet zo heel lang bij ons geweest, iets meer dan een half jaartje, maar hij heeft een onuitwisbare indruk op ons allen achter gelaten en hij wordt zeer gemist! We hopen dat we hem nog een paar fijne maanden hebben kunnen bezorgen.  




Spic
en Span hadden als voormalige zwervers een wat oudere dame uitgezocht die hen wel mocht voorzien van lekkere hapjes en wat aandacht op gepaste afstand. Vol overgave en dierenliefde voorzag de mevrouw de katten van al het gewenste. Totdat de vrouw zelf hulpbehoevend werd en niemand de zorg voor de katten van haar wilde overnemen. De Dierenbescherming werd gecontacteerd en de dieren werden ‘weggevangen’. Als verwilderde katten waren ze redelijk kansloos, ze verblijven dan ook maandenlang in een bench en de situatie werd onhoudbaar voor deze dieren die echt op hun vrijheid gesteld zijn. Op verzoek van de Dierenbescherming regio Tilburg kwamen de dieren hier ‘logeren’. Helaas horen wij weinig tot niets meer van hen en we gaan er dan ook maar vanuit dat ze door de Dierenbescherming als onherplaatsbaar worden bezien.  De gitzwarte broer en zus zijn onafscheidelijk en we zijn er trots op dat wij hun vertrouwen al wisten te winnen.

Half april 2012 liep Spic ’s ochtends wat verward rond en net toen we hem wilden pakken om even apart te zetten besloot hij onder het hek door te glippen en aan de slootkant te gaan liggen. Zo doende moesten Els en Ingeborg eerst omlopen en bij de sloot aangekomen gingen daar dus de broekspijpen omhoog en kon Spic, zonder veel tegen strubbelen van zijn kant, toch nog even apart gezet worden. Later in de middag was hij helemaal hersteld van…..ja van wat eigenlijk. Hij loopt nu weer heerlijk rond alsof er niets gebeurd is. Helaas is Spic een week later overleden. De dierenarts constateerde een lever falen. Dat, en zijn respectabele leeftijd is hem toch fataal geworden. Spic kwam binnen als een angstig katertje, maar dit was na een tijdje niet meer te merken. Hij ging z’n gangetje, maar bang was hij al lang niet meer. Rust zacht lieve Spic.




Monchou
was een prachtig poesje maar verbleef in het asiel en werd daar bezien als onherplaatsbare, zogenoemde, boerderijkat. Asielen kunnen dieren waar geen 'kopers' voor komen natuurlijk niet eeuwig opgesloten houden en Monchou zou vroegtijdig gaan hemelen. Een vrijwilligster van het asiel nam contact met ons op en Monchou kwam bij ons wonen. Hier was Monchou wat ze altijd al was; een eigengereide kattendame die precies doet waar ze zin in heeft en die werkelijk nergens schrik voor heeft. Zij was de enige poes die het presteert om de etensbak van Jochie (Jochie is een XXL Sint Bernard) 'leeg' te roven. Jochie is geen verlegen jongen maar voor Monchou ging hij toch echt een stapje opzij.........

Begin juli 2012 is Monchou overleden en vanuit de sectie vernomen dat hartfalen haar fataal is geworden. Mochou was ook al op leeftijd en heeft nog een behoorlijke tijd mogen genieten van al het moois wat het leven een voormalig verwilderde poes te bieden heeft. Het is zeer triest allemaal maar we mogen nooit vergeten dat wij er uitsluitend zijn voor de dieren waar geen alternatief meer voorhanden is.




Kanjer
was al 14 jaar toen hij bij ons kwam wonen. Ooit werd hij uit het asiel gehaald maar op latere leeftijd werd hij incontinent. Twee operaties volgde waarbij zelfs zijn prostaat werd geamputeerd maar volgens zijn eigenaren bleef hij urine verliezen. Kanjer verhuisde naar buiten en kreeg een konijnhok tot zijn beschikking en daar werd hij niet vrolijker van, wel magerder! Middels Ingeborg, één van onze vrijwilligers, kwamen zijn eigenaren in contact met het Kattenwoud. Kanjer zou in het asiel immers geen schijn van kans meer maken. Er is een giga overcompleet van jonge en zindelijke katten dus op een onzindelijk oud exemplaar zat waarschijnlijk niemand te wachten. Kanjer kwam naar hier, heeft het buitengewoon naar zijn zin, eet als een havenarbeider en is zindelijk (tot nu toe). Hopen dat het zo blijft maar indien anders kunnen hij en wij ook prima met zijn 'handicapje' leven. In mei 2012 wat minder leuk nieuws. Kanjer is al een tijdje niet meer gesignaleerd op het terrein. Ondanks de talloze speur- en zoektochten van veel mensen is hij toch nog steeds niet terug gekeerd. We hebben het sterke vermoeden dat hij een rustig plekje heeft gezocht om zijn oude poezenlijfje te rusten te leggen. En ja, dan wordt het wel héél moeilijk hem ooit nog terug te vinden. Sommigen hebben nog een beetje hoop dat hij ineens weer met het avondeten komt aan lopen, maar die kans wordt ook met de dag kleiner. Begin juli hebben wij zijn stoffelijk overschot gevonden. Kanjer was heel ver weg gekropen om een natuurlijke dood te sterven. a



Op 19 februari 2012 is Mickey hier overleden.
Mickey bleek al vrij snel na aankomst hier ernstige gezondheidsproblemen te hebben. Haar lever en milt functioneerde niet naar behoren. Nader onderzoek leerde ons dat de tumoren kwaadaardig waren maar op dat moment nog niet pijnlijk. We hebben gedaan wat we konden om Mickey nog een leuke tijd te bezorgen maar helaas kwam aan die mogelijkheid al veel te snel weer een einde. Op 19 februari moesten we haar laten inslapen.




Op 29 februari 2012 rond 10.30 uur is
Willem in mijn armen overleden! Dikke tranen van verdiet want we dachten inmiddels echt dat hij onsterfelijk was. Vaak maakte hij een crisis door maar met een 'toverprikje' van Sofie leefde onze Willem altijd weer op. Heden ochtend was er echter geen toveren meer aan. Zijn levenslust en eetlust zijn en blijven memorabel! Slaap wel aller, allerliefste Willem!




Pinkel
was al een tijdje aan de sukkel. De kwaaltjes waren maar moeizaam te benoemen; algemene ouderdomskwaaltjes. Vorige week, 6 februari 2012, was Pinkel verkouden. Een bezoek aan dierenarts Sofie leerde ons dat ze een verkoudheid had die ‘vastzat’ in de voorste luchtwegen. Een prikje met antibiotica, ferme pijnstiller en een toverspuitje moesten hun werk gaan doen. En daar leek het ook op! Pinkel nam haar vertrouwde plaatsje voor de kachel weer in en wij verzorgde de lekkere zachte en aangepaste hapjes. Vorige week vrijdag had ze zich een keertje verstopt, ergens buiten onder een dekbedje en dat vinden we hier altijd een beetje een vreemd en alarmerend verschijnsel. Goed in de gaten houden. Dit gedrag vertoonde ze echter niet meer, ze leek gelukkig en tevreden op haar eigen stekkie voor de kachel. Afgelopen dinsdag kwam Els met de honden terug van de heide. Die vond toch dat het ietsjes minder ging en we besloten Pinkel in een mega-bench in de huiskamer te plaatsen. Alle mogelijke verwennerij werd ‘uit de kast’ gehaald en Pinkel leek het wel heel geweldig te vinden. Van woensdag op donderdagnacht ging het bergafwaarts en in de vroege donderdagochtend reden we met piepende banden richting Sofie. Pinkel bleek al stervende en Sofie kon niets anders voor haar betekenen dan haar een nare doodstrijd te besparen. Pinkel was één van onze oudste bewoners. Een opvallend onopvallende innemende bewoonster die iedere ochtend in alle vroegte aan de deuren krabbelde omdat ze eigenlijk niet kon wachten tot de tweebenige blikopeners hun rondje gingen doen. Ook sliep ze vaak op het grote tweepersoonsbed tussen de honden Remy en Ace in. Echt zo’n schat van een kat die je altijd zag daar waar we maar keken. Ze wordt gemist!


Pebbles was afkomstig uit het asiel van Middelburg. Ze was van daaruit enkele keren geplaatst maar werd daar niet in haar eigenaardige poezenwaarde gelaten want steeds werd ze teruggebracht vanwege vermeende 'valsheid'. Op verzoek van het asiel kwam Pebbles uiteindelijk hier te wonen. En in het begin mochten wij met regelmaat ervaren wat de voormalig adoptanten met haar hadden te stellen. Steeds vloog ze iedereen in de armen met een blik van 'haal mij alsjeblieft eens even aan', maar wee je gebeente wanneer je dat deed. Want niet zelden konden we dan de pleisters uit de EHBO trommel halen.
Maar gaandeweg werd Pebbles niet alleen een mooie volle poes met een glad en blinkend vachtje; ze werd ook nog eens een aaibaar poesje. Alhoewel enige voorzichtigheid geboden bleef! Vanaf de start van de recente koudeperiode heeft Pebbles in het verwarmde tuinhuisje een mandje bezet wat ze zelf zo dicht als maar mogelijk naar de kachel schoof. Ze genoot en wilde haar mandje maar amper verlaten. Onopvallend werd ze wat magerder en wilde wat minder bewegen. Het afgelopen weekend hadden wij in de gaten dat het goed mis was want wat liep ze raar en ze leek een bobbel in de heupstreek te hebben. Maar een Gourmetje ging er op zondagavond nog wel gretig in. Vandaag (maandag 13 januari 2012) ging Els met haar naar Sofie. Die voelde inderdaad een onderhuidse bobbel op haar linkerachterpoot en wilde nader onderzoek. Het bleek een ten tumor op het bot. In overleg besloten we het pootje te amputeren omdat katten op drie poten heel goed en gelukkig kunnen leven. Els liet Pebbles achter en Sofie zou haar opereren. Helaas bleek tijdens de voorbereidingen dat in de spier van haar andere achterpootje een tumor van
3,5 centimeter zat. De spier moest dusdanig ver worden weggehaald dat het haar aan spierkracht zou ontbreken om het gemis van het andere pootje op te kunnen vangen. We konden niet anders dan besluiten om Pebbles niet meer wakker te laten worden en daarom werd vroeg in deze avond het leven beëindigd van een wel heel aparte poezendame die inmiddels een bijzonder plaatsje in ons tuinhuis en in onze harten had ingenomen. Slaap wel Pebbles!
We zullen je missen!



Mallorca
is afkomstig uit Spanje en daar heeft hij ook zijn naam vandaan. Hij werd “gered” door een Nederlandse toeriste die daar eigenlijk  niet de mogelijkheid toe had. Na een voor de kat stressvolle autorit werd hij, eenmaal in Nederland, opgesloten in de  badkamer .  Kennissen van de “barmhartige samaritaan” vonden dit geen ideale situatie en namen contact op met ons. Sindsdien verblijft Mallorca, tot zijn volle tevredenheid, bij ons. Mallorca is een echte Spaanse kat die elk regenbuitje schuwt.

In december 2011 werd Mallorca ziek, dierenarts Sofie kwam dagelijks over de vloer en hield hem goed in de gaten maar zoals een ieder weet is het niet raadzaam om Mallorca zonder handschoenen aan te pakken. Vlak na het weekend brak de ontsteking door en Mallorca leek weer de oude. Helaas vonden wij hem op vrijdag 23 december dood in het tuinhuisje. Waarschijnlijk heeft de dood hem in zijn slaap overvallen want hij lag in ‘slaapstand’ op een stoeltje…



Matcho
is afkomstig vanuit een asiel. Hij werd als moeilijk herplaatsbare kat geplaatst op een paardenbedrijf. Matcho trok het daar niet en wij werden gebeld. Els heeft hem daar gevangen, meegenomen en in onze kattenren geplaatst en daar doet hij het eigenlijk heel erg goed. Matcho heeft vooral tijd, veiligheid en rust nodig. Matcho is in december 2011 overleden.



Haar baasje moest naar een revalidatiehuis en zij zat al in het mandje voor het beruchte spuitje. Een buurvrouw stak daar een stokje voor en zou haar naar het asiel brengen. Die namen haar niet aan, allerlei stichtingen werden gebeld maar niemand wilde/kon haar hebben. Nu maar naar hier gekomen. Een lief oud kroelpoesje.
Het is eigenlijk ook nog een heel mooi poesje, lapje met pastelkleuren. Kroelkontje ook, nergens bang voor alleen voor mijn camera en daarom hebben wij dan ook geen goede foto. Poesje X was sinds enkele maanden geplaatst bij Nick en hij was verzot op haar. Hij noemde haar Bratislava. Ze sliep overal behalve op bed en juist die avond dat ze besloot om bij Nick op bed te gaan slapen, overleed zij 's nachts in haar slaap. Wij danken Nick dat hij dit oude poesje nog een paar liefdevolle maanden heeft kunnen geven.



Anders dan de naam doet vermoeden was Karel een poes. Haar vorige eigenaar verhuisde naar een bejaardenwoning en Karel kon niet mee. Ze werd herplaatst (3x) maar kon haar draai nergens vinden. Uiteindelijk kwam ze bij ons terecht en hier draait ze goed!
In de winter slapen er gemiddeld zo’n 20 katten voor de kachel in het tuinhuis. Gedurende de dag moet dat huisje dan toch echt even gelucht worden en dan moet je die verbolgen kattenkopjes zien! Poes Karel ligt wanneer ze de kans krijgt echt de hele dag languit precies in de straling van de kachel. Poes Karel is in de nacht van 2 op 3 juni 2011bin haar slaap overleden. Ze woonde sinds een klein jaartje bij Peter en Tanja omdat zij op hoge leeftijd een leven voor de kachel en liggend op een waterbed verkoos boven een leven in ons Kattenwoud. Wij proberen hier altijd aan de wensen van de kat tegemoet te komen en in haar geval hebben wij haar ultieme oude dagwens nog in vervulling doen kunnen gaan. Karel werd gecremeerd en haar as zal een plaatsje krijgen bij haar liefdevolle verzorgers! We wensen Peter en Tanja veel sterkte bij het verwerken van het verlies!




Rooie Sien kwam samen met Meisje. Ze waren Amsterdamse huisgenootjes van een totaal onverwachte op jonge leeftijd overleden vrouw. Enkele dagen later werd de vrouw gevonden door familie. Voor de katten werden wij benaderd. Sientje blijkt een echte vrijbuiter te zijn en geniet van het buitenleven. Haar vriendinnetje Meisje vond het hier niet zo geweldig. Voor haar vonden wij een passende adoptant.

Op maandag 28 maart vonden wij helaas poes Sientje dood op het erf. We hebben van eventuele gezondheidsproblemen helemaal niets gemerkt en voor ons kwam haar dood volslagen onverwachts. Charlotte en Els hebben haar samen begraven en Els heeft maar meteen de as van poes Zoutje uitgestrooid! Zoutje overleed op 3 januari, zij werd gecremeerd omdat de grond destijds totaal bevroren was. Haar ‘potje’ met as stond op de vensterbank maar de lentezon deed Els besluiten dat het tijd was om ook Zoutje de door haar altijd zo gewaardeerde vrijheid terug te geven. Het Kattenwoud blijft een stukje kattenparadijs op aarde, helaas zit er ook voor onze bewoners niets anders op dan op den duur het tijdelijke voor het eeuwige te moeten verruilen. Het blijft pijnlijk om afscheid van ze te moeten nemen en het went helemaal nooit; toch moeten we proberen te blijven realiseren dat al onze voormalige bewoners hier nog een prachtige reserve-tijd mochten beleven en dat we ons allen steeds maar weer tomeloos inzetten omdat te kunnen blijven bewerkstelligen! We gedenken ze allen in liefde en met veel respect en hopen dat we ze hebben kunnen geven waar ze recht op hebben; een geweldig mooi kattenleventje!



Miezer werd achtergelaten bij de dierenarts om in te laten slapen. Miezer was helemaal kaal en bleek allergisch maar niemand wist waarvoor. De dierenarts was van mening dat Miezer een tweede kans verdiende en bracht hem naar de Stichting. Kort daarna deed alleen zijn naam nog herinneren aan die tijd, want Miezer had bij ons nergens meer last van.

Op woensdag 5 januari 2011 was Miezer erg ziek. Dierenarts Sofie kon uitsluitend constateren dat Miezer stervende was. Een lange doodstrijd werd hem bespaard, Sofie liet onze Miezer rustig vertrekken naar de poezenhemel.
Miezer was een oude poes die hier een lang en gelukkig leven heeft geleefd.
We zijn dankbaar dat we hem dat konden bieden maar zijn dood stemt ons uitermate triest!




Zoutje en Duintje zijn 2 prachtige poesjes die bij aankomst op 9 februari 2010 nog erg bang en onzeker zijn. Misschien is het wel familie van elkaar, ze zijn erg aan elkaar gehecht. Maar Zoutje lijkt wel een heel stukje ouder dan Duintje. Ze werden als buitenpoezen verzorgd door een oudere man die helaas is overleden en bij de ontruiming van zijn huis behoorde ook de vangst van deze twee poezen omdat niemand in de buurt de zorg voor hen over wilde nemen. De poezen zijn eenkennig maar wel enigszins benaderbaar! Zeker door hun vaste verzorgster. Misschien krijgen ze met veel liefde en aandacht ooit ook nog vertrouwen in ‘vreemde’ mensen! Voorlopig lijken ze eerst nog wat rust en tijd nodig te hebben om even op adem te kunnen komen. Asielen hebben een groot overschot aan schuwe, enigszins verwilderde katten, en de vraag naar dat soort katten is minimaal! Heel even leken ze dan ook kansloos, hier werden het geliefde en gewaardeerde bewoners!

Iedere avond draagt Els Zoutje haar na het voeren naar het tuinhuis waar ze voor de kachel slaapt en een beetje extra lekker vlees eet omdat ze wat artrose in haar kaken heeft. Ze weet dat en loopt dan tijdens het voeren rond haar benen te drentelen. Net als anders pakte Els haar voorzichtig op, hield haar in haar armen en zij gaf Els likjes in het gezicht.  Voor beiden is dat een dagelijks ‘genietmomentje’. Zo ook de avond van 3 januari. Ze likt Els zachtjes in het gezicht, gooit haar koppetje achterover, mauwt een keertje en verslapt. Houdt Els zomaar poes Zoutje dood in haar armen…..
Zo onwerkelijk! Els heeft haar in een dekentje op de bank in het tuinhuis gelegd en is daarna nog drie keer wezen kijken of ze werkelijk ‘zomaar’ dood was gegaan. Bizarre ervaring. Zoutje was een oudje en ze heeft dus ook niet geleden maar we zijn wel totaal uit het veld geslagen!




Sheba was het vriendinnetje van Tinkel en zij was samen met Tinkel van een overleden alleenstaande mevrouw. Ze waren haar steun en toeverlaat tijdens haar langdurige ziekbed, maar na haar overlijden had niemand een plaatsje voor deze twee kroelkatten. De asielen puilden uit en Dier en Project maakte een plaatsje voor deze 2 vrij. Sheba was een multi-adoptiekat.
Op 20 december 2010 is Sheba gevonden in een van de kattenkamertjes waar zij in slaaphouding lag.




Heel wat jaartjes geleden had Mama ons uitverkoren om de geboorte van haar kroost mee te mogen maken. Waar ze opeens vandaan kwam? Geen idee! Maar ze torste een behoorlijke dikke buik met zich mee. Sterilisatie was geen optie meer; de kittens waren al levensvatbaar. Twee piepkleine maar kerngezonde kittens zagen hier het levenslicht. Ze werden succesvol herplaatst en voor Mama werd er een afspraak gemaakt om haar te steriliseren. Kort na haar sterilisatie verdween Mama net zo onbegrijpelijk zoals zo ooit hier was gekomen. Twee jaar later keerde ze terug; ze was zwaargewond. In een grote bench in ons tuinhuis herstelde zij van de opgelopen verwondingen. Mama was daarna weer kerngezond en liep weer vrij rond. Sindsdien was ze elke ochtend present bij het ontbijt!

Eind september 2010 is Mama in haar slaap overleden. Ze had een respectabele leeftijd.




Jezus is op een bijzondere wijze aan zijn naam gekomen. Els en Kris kwamen terug van een feestje toen er ineens een kat overstak. Kris riep uit “Jezus, weer een kat” en zo was het inderdaad. Jezus..en weer een kat..Jezus was sterk ondervoed en een echte zwerver. Jezus was erg thuis bij de Stichting en Kris was haar grote vriend. Als Kris wegging, wachtte zij bij de poort totdat Kris weer terug thuis was.

Tot onze grote spijt is eind september 2010 Jezus overleden. Zij behaalde een respectabele leeftijd en die ouderdom speelde haar parten. Jezus was onder behandeling van Sofie, maar een poging om haar mooie poezenleventje te verlengen mocht helaas niet meer baten.



In de nacht van zondag 5 op maandag 6 september is Plumeau overleden. Plumeau kwam destijds bij ons wonen op verzoek van Marga nadat zijn bazinnetje was getroffen door een herseninfarct die haar niet veel later fataal werd. Plumeau bleek tijdens de chemokuren van Kris een bacterie bij zich te hebben die gevaarlijks was voor kankerpatiënten die chemokuren ondergingen. Gelukkig werd hij toen liefdevol opgevangen in het huis en in de harten van Patrick en Charlotte. Plumeau werd nog steeds intensief behandeld tegen deze aandoening en het leek hem juist nu ietsjes beter te gaan. Zijn virtuele adoptant was Sandra, de dochter van Marga. Ze was altijd heel erg met Plumeau begaan en ik heb dan ook direct contact met haar opgenomen om haar dit droeve nieuws te melden. Sandra zoekt een andere virtuele adoptiekat uit en is blij dat Plumeau nog een behoorlijk lange tijd heeft mogen genieten van alle goede zorgen waarmee hij werd omringd.  




BonteKoe was een aanlopertje. Een zwerfkat die zelf had besloten dat hij hier de gelederen moest komen versterken. Graag maakte hij gebruik van alle door ons aangeboden faciliteiten, maar van de daarbij behorende mensen moest hij niet veel hebben.  BonteKoe had een speciale band met Mallorca.
Op vrijdag 8 januari was BonteKoe opvallend aanwezig. Opvallend omdat hij normaal gesproken één van onze ‘onzichtbare’ katten is die van de aanwezigheid van mensen helemaal niets moeten hebben. Nu lag hij in een mandje in de opslag en bleef daar rustig liggen terwijl ik daar aan het opruimen was. Slechts heel sporadisch kwam dat vaker voor en ik dacht dat het aan het koude weer lag, dat hij daartegen bescherming zocht. BonteKoe was al een oudere kat maar hij zag er nog gezond uit. Op zaterdagavond had hij een ander mandje uitgezocht waarin een nog zachter dekentje lag. Toen ik eten weg had gezet kwam hij uit zijn mandje en ging hij eten. Later heb ik nog een kruik bij hem in zijn mandje gelegd… Op zondagochtend 10 januari 2010 lag BonteKoe dood in zijn mandje. Geen tekenen van uitwendig letsel, ik denk dat de ouderdom heeft toegeslagen. Zo te zien heeft hij geen doodstrijd gekend maar is hij in zijn slaap overleden.

BonteKoe was een bijzondere bewoner; zoals gezegd, nagenoeg onzichtbaar maar zodra ik aan hem dacht zag ik hem altijd wel ergens. Met onze Mallorca had hij een bijzondere band; die twee waren vaak samen aan ‘de zwier’. Door Mallorca en door ons zal deze BonteKoe zeker worden gemist! Slaap wel, lief, klein, bijzonder en bescheiden katje.




Beboon kwam vanuit een andere opvang, waar binnen hij niet functioneerde, bij ons terecht. Slechts met heel veel liefde en extra aandacht wisten wij zijn schuwe en wantrouwende karaktertje om te buigen tot een ‘aaibaar’ exemplaar die er echter altijd zijn eigenaardigheden op na zou houden. Beboon was hier één van de vertegenwoordigers van de ontelbare ‘op straat gegooide’ voormalige huisdieren waar niemand zich meer om leek te bekommeren. Bij Dier en Project was Beboon van harte welkom en Beboon trachtte door middel van virtuele adoptie zijn steentje bij de kunnen dragen aan het realiseren van het Kattenwoud zodat veel van zijn lotgenoten zich in de toekomst net zo veilig kunnen wanen als hijzelf!

Op 17 november 2009 lag Beboon in zijn mandje op het stro. Heel voorzichtig nam Els het stro weg om de paardenstallen op te strooien maar toen ze even later terugkwam lag Beboon nog precies hetzelfde. Els kreeg argwaan en klom op het stro. Beboon bleek in zijn slaap te zijn overleden! Zijn lichaampje was helemaal gaaf en hij lag gewoon in een opgekrulde slaaphouding zoals poezen dat wel vaker doen. Beboon heeft nooit enig ziektebeeld vertoond, heeft tot op het laatst toe gewoon gegeten en er waren totaal geen tekenen dat het Beboon niet goed zou gaan. In de middag heeft Els Beboon begraven op zijn favoriete plekje in het bos; weer namen wij afscheid van een zo gewaardeerd poezenvriendje!

Beboon was (en is) een Multi-adoptiekat. En u moet het ons vergeven maar we hebben even tijd nodig om dit weer te verwerken. We zouden het als een smet op zijn nagedachtenis ervaren om ons momenteel druk te moeten maken over zijn plaatsvervanging als Multi-adoptiekat. Beboon was een ware ambassadeur van het Kattenwoud en stond voor de ‘buiten gebonjourde’ voormalig geliefde huisdieren. Helaas zijn er velen zoals Beboon. Als eerbetoon aan deze bijzondere zwarte ex-kater wensen wij het even zo te laten zoals het was. De tijd heelt lang niet alle wonden maar haalt wel de scherpste kantjes er vanaf. En op een dag zal een waardige afgevaardigde van deze groep katten de opvolger worden van onze Beboon! Gods wegen zijn ondoorgrondelijk en als vanzelfsprekend zal die ons pad gaan kruisen!




Vrienden van Dier en Project brachten het eerste weekend van oktober 2009 in een gehuurd vakantiehuisje in de Belgische Ardennen door. Er was ter plaatse een zeer verzwakt, sterk vermagerd maar hoogdrachtig poesje die dat een geweldig goed idee vond. Wellicht had ze ook een Kattenwoudfolder onder ogen gehad en wist ze meteen dat ze hier ook graag zou willen wonen. Ze klopte aan voor hulp, werd liefdevol onthaald, voorzien van water, voedsel, goede zorgen en aaitjes en kon onmogelijk worden achtergelaten. De diervriendelijke en aan Dier en Project verbonden ‘rechtoplopers’ spoedden zich naar de winkel om een vervoersmandje aan te schaffen, alwaar het poesje met spoed indook om zich door hen te laten vervoeren naar een moederpoesvriendelijk oord! Sinds zondag 4 oktober (dierendag, vandaar ook de naam
DiDa) woont DiDa dus in Nispen alwaar Els al een uitnodigend huisje voorzien van een comfortabel kraambed voor haar had klaargemaakt. Ze heeft ‘alle luxe’ in dank aanvaard en slaapt tevreden languit in de zojuist verworven heerlijkheid! Helaas konden we er niet onderuit om haar onmiddellijk te ontwormen wat heftige diarree tot gevolg heeft. De tuinslang en de wasmachine draaien hier dus weer overuren. We hebben al het extra werk er graag voor over. DiDa wordt voorzien van veel liefde, aandacht en lekkernijen zodat zij zich volledig kan concentreren op de naderende geboorte van (naar wij hopen) een aantal kerngezonde kittens.

In de vroege avond van maandag 19 oktober 2009 dacht Els dat de geboorte van de kittens van Dida begonnen was. Duidelijke ‘krampbewegingen’ in de buikstreek werden voor weeën aangezien en Els besloot na het voeren om maar even bij haar te gaan zitten. Maar al heel snel bleek dat er echt iets mis was. Haast was geboden en de auto werd gestart; Dida werd ingeladen en met gierende banden is Els met haar naar de dierenarts gescheurd! Onze eigen dierenarts Sofie genoot nog steeds van een welverdiende vakantie dus er werd een andere regionale dierenarts geraadpleegd. De komst van Dida werd telefonisch aangekondigd, de dierenarts had geen spreekuur en verklaarde daardoor al op voorhand dubbel tarief te moeten rekenen! Het zij zo! We kunnen een kat in opperste barensnood toch niet laten wachten tot het spreekuur begint? wat verwachten die mensen nou? Even voelen en aftasten, naar verwachting complicaties in de geboorteweg en er werd een keizersnede voorgesteld. Dat was niet zonder risico want de dierenarts wist niet hoe de kittens er aan toe waren. Wij gaan altijd voor de moeder, daar ging het helemaal niet goed mee dus er moest snel wat gebeuren. Dida kreeg een prikje en we besloten een echo te maken. Helaas geen kittens maar een groot aantal tumoren waren duidelijk waarneembaar in de buik waarvan er dus één zeer recentelijk open was gebarsten. Dida verkeerde in doodsstrijd en Els besloot om haar heel snel verder lijden te besparen. Dida werd ingeslapen. Het lichaam van Dida ging mee naar huis. Zij hoort hier thuis, dit was haar thuis! Het huis waarvoor dit schattige katje ons zo dankbaar was, waar ze zo van genoot en ons dat zo overduidelijk liet merken. Dida was een voormalig zwervertje die onmiskenbaar vele ontberingen had moeten doorstaan. Honger, dorst en koud weer heeft ze getrotseerd; ze bleef echter geloven in het goede van de mensheid! Wat een lief en dapper ding die hier een onuitwisbare herinnering achterlaat ondanks de veel te korte tijd dat ze bij ons was. Het voelt zo oneerlijk dat zij niet wat langer bij ons heeft mogen genieten, het voelt ook oneerlijk dat wij niet wat langer van de liefde, trouw en de bijzondere tevredenheid van dit bijzondere wezentje mochten genieten.






Als twee mensen gaan samenwonen, wordt de huisraad bijeengevoegd. Zo ook de huisdieren. 3+3=6 en daarbij was Sheila 1 teveel. Sheila werd aangevallen door twee andere katten en werd door de stress kaal en leefde op de slaapkamer. Via Amivedi Walcheren werd een plaatsje gezocht en hier gevonden. Sheila nam wel haar eigen adoptant mee. Sheila was een al wat oudere, hele lieve zachte kroelpoes. Op vrijdag 18 september 2009 had Sheila zich in de ochtend verstopt onder een bank. Het ging niet goed met haar en haar ademhaling was erg flauw. Met piepende banden werd met haar naar de dierenarts gegaan waar ze 2 injecties kreeg en aan het infuus werd gelegd. Het heeft niet mogen baten. De dierenarts heeft enorm haar best gedaan maar heeft niet kunnen voorkomen dat Sheila het in de avond opgaf en uit zichzelf en heel kalm is overleden. In eerste instantie kon de dierenarts niet echt een aanwijsbare reden vinden waarom het ineens met Sheila zo snel bergaf ging. Bij de autopsie bleek dat Sheila een tumor achter haar tong, richting slokdarm had.

Sheila heeft in de korte tijd die ze bij ons was een grote indruk achtergelaten. Een superlief en leuk kroeldier. Er is alles aan gedaan om haar langer bij ons te laten blijven. Wij zullen haar verschrikkelijk missen!



ASK is een afkorting. Hij heeft zijn naam te danken aan AntiSeksKat. Hoe hij aan zijn naam komt is wel erg bijzonder…
ASK is hier gekomen doordat de vorige eigenaar zich liet intimideren door zijn indringende (?!) blik. Dat veroorzaakte vooral “bed”problemen en dus relatieproblemen en ASK moest het veld ruimen. Wij zochten elke dag bij Asky, maar zagen geen problemen. ASK had zich hier 3 kamers toegeëigend en verhuisde meerdere malen per dag. Tevens was hij nierpatiënt en had aangepaste dieetvoeding nodig. Ook liet hij zich graag horen en kroelde graag met tweebenigen. Op de avond van 9 september werd ASK opgenomen in de kliniek van Sofie met een niercrisis. Zijn nieren werden gespoeld, hij kreeg vocht toegediend en onder luid protest kon Sofie er zo nu en dan wat voedsel in te krijgen. Peter en Tanja brandden kaarsjes voor hun adoptiekat. Kosten noch moeite zijn gespaard. Helaas heeft het niet mogen baten. Op zaterdagavond kregen wij een telefoontje van dierenarts Sofie dat de situatie onhoudbaar was. Noodgedwongen is besloten om ASK uit zijn pijn te verlossen. ASK is in de (veel te korte) tijd die hij bij ons was een grote vriend geworden. Zodra hij iemand zag, kwam hij meteen kroelen, hij was altijd verbaal aanwezig en had aan 3 kamertjes niet genoeg. Met zijn adoptant Peter had hij een speciale band. Ook de manier waarop ASK bij ons is gekomen zal menigeen op de lachspieren werken. Het lachen is nu even voorbij en de tijd van tranen is gekomen. Die lieve kroel, we zullen hem missen.




Jip werd samen met zusje Janneke op straat gevonden. Jip had een navelbreukje maar dat is tijdens de castratie meteen verholpen. Lange tijd waren wij op zoek naar adoptanten voor Jip en Janneke, echter zonder succes. Helaas hebben we Janneke vanwege een ongeneeslijke ziekte moeten laten inslapen op 30 april 2008. Op vrijdagavond 10 juli 2009 werd onze Jip aangereden. Ernstig letsel en inwendige bloedingen werden hem fataal.
Jip was een fantastische kat die elk bezoek verwelkomde. Jip wordt erg gemist.







Deze kater, Holle Bolle Gijs, werd bij de dierenarts achtergelaten om in te laten slapen. Hij was niet ziek, maar hij paste niet binnen de nieuwe mensenrelatie, dus moest hij dood. Gelukkig dacht de dierenarts daar anders over, bonjourde de mensen naar buiten en bracht Holle Bolle Gijs bij de Stichting.


Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu